Ин абртарӣ ки хома ангехт

این ابر تری که خامه انگیخت

Дар ҷайби ҷаҳон дар адани рехт

در جیب جهان دُر عدن ریخت

То сувари ним навои дамидаи сет

تا صور نیم نوا دمیده ست

Ранг аз рух осмон парида сет

رنگ از رخ آسمان پریده ست

Калакам ба таронаҳои ҳоле

کلکم به ترانه های حالی

Густардаи Наими лоязолӣ

گسترده نعیم لایزالی

Дастони зан хомаам ба глбнг

دستان زنِ خامه ام به گلبنگ

Ромишгари сидраро кунад гунг

رامشگر سدره را کند گنگ

Ойӣнаи дил , кашам чу дар бар

آیینهٔ دل، کشم چو در بر

Занги ҳама тӯтӣон кунам кар

زنگ همه طوطیان کنم کر

Хизри қаламам , дарин сиёҳӣ

خضر قلمم، درین سیاهی

Паии барда ба чашмаи илоҳӣ

پی برده به چشمهٔ الهی

Омехта хомаам зи ирфон

آمیخته خامه ام ز عرفان

Бо оташи ишқ , оби ҳайвон

با آتش عشق، آب حیوان

Кавсар наме аз дуот ман барад

کوثر نمی از دوات من برد

Нитсаон , гуҳар аз Фуроти ман барад

نیسان، گهر از فرات من برد

Ояд чу ним ба хўшхромӣ

آید چو نیم به خوشخرامی

Аз панҷа , неи афканди Низомӣ

از پنجه، نی افکند نظامی

То захмаи ман тарона санҷ аст

تا زخمهٔ من ترانه سنج است

Як тори гусаста , панҷ ганҷ аст

یک تار گسسته، پنج گنج است

Резади шукр аз забони калакам

ریزد شکر از زبان کلکم

Миср суханаст аз он калакам

مصر سخن است از آن کلکم

Бар Қоҳира қаҳрамонем байн

بر قاهره قهرمانیم بین

Иқбол ҷаҳон ситонем байн

اقبال جهان ستانیم بین

Рмҳи қаламам ба ҳукмронӣ

رمح قلمم به حکمرانی

Хобоандаи дирафши Ковиёнӣ

خوابانده درفش کاویانی

Оташи ҷаҳд аз сари синонам

آتش جهد از سر سنانم

Хораст , фишурдаи бнонм

خار است، فشردهٔ بنانم

Калакам ба суханварон амир аст

کلکم به سخنوران امیر است

Як ғошияи каши маро , ҷрир аст

یک غاشیه کش مرا، جریر است

Бар сар дорад сҷли изъон

بر سر دارد سجل اذعان

Фармони блоғтми зи аданон

فرمان بلاغتم ز عدنان

Ҳар дар ки зи нутқ суфта ронадам

هر در که ز نطق سفته راندم

Бар даргаи Мустафои нишондам

بر درگهِ مصطفی نشاندم

Он гавҳари афсари набувват

آن گوهر افسر نبوت

Дрёкши лаҷаи футувват

دریاکش لجّهٔ فتوّت

Гӯшӣ ба дар хўшоб ман кард

گوشی به دُر خوشاب من کرد

Ҳисони аҷами хитоб ман кард

حسّان عجم خطاب من کرد

Аз файзи қабули он макрам

از فیض قبول آن مکرّم

Шуд малики сухани марои мусаллам

شد ملک سخن مرا مسلّم

Бе сиккаи ман , ки боди ҷовид

بی سکّهٔ من، که باد جاوید

Роиҷ нашавад тиллои хуршед

رایج نشود طلای خورشید

Ман банда , камӣн ғулом ӯем

من بنده، کمین غلام اویم

Ҷамшедаму маст ҷом ӯем

جمشیدم و مست جام اویم

Бе онкии талоши фикри ковад

بی آنکه تلاش فکر کاود

Нақшӣ , зи дил ва забон таровад

نقشی، ز دل و زبان تراود

Дар ҷӯш буд шароби меҳраш

در جوش بود شراب مهرش

Як хмкдаҳаст на сипеҳраш

یک خُمکده است نُه سپهرش

эй арши ҷаноби ломакони гирд

ای عرش جناب لامکان گرد

Олами афрӯзи нури пурвирд

عالم افروز نور پرورد

Миъроҷи нахустат , осмон аст

معراج نخستت، آسمان است

Миъроҷ дигар , улувваашон аст

معراج دگر، علوّشان است

Равшани гуҳарони обнӯсӣ

روشن گهران آبنوسی

Зибри қидмат , ба хоки бӯсӣ

زبر قدمت، به خاک بوسی

Чашмӣ ки ба даргаат басоед

چشمی که به درگهت بساید

Айни алшмсши хитоб шояд

عین الشّمسش خطاب شاید

Мижгон ки ғубор даргаат рафт

مژگان که غبار درگهت رفت

Нури дилу дидааш тавон гуфт

نور دل و دیده اش توان گفت

Ҷисмӣ ки туро ба ҷонфишонии сет

جسمی که تو را به جانفشانی ست

Тан нест , ки ҷони ҷовдонии сет

تن نیست، که جان جاودانی ست