эй вориси кишвари сулаймон

ای وارث کشور سلیمان

Хуршед чу хотамат ба фармон

خورشید چو خاتمت به فرمان

эй равшании чаҳор иқлӣм

ای روشنی چهار اقلیم

Аз туаст фурӯғи тахт ва дияем

از توست فروغ تخت و دیهیم

Иқбол з туаст , арши миъроҷ

اقبال ز توست، عرش معراج

Шоҳии з ту ёфт , дарраи алтоҷ

شاهی ز تو یافت، دُرّهٔ التّاج

Дорам ду се ҳарфи бхрдонаҳ

دارم دو سه حرف بخردانه

Гар ту нишморяш фасона

گر تو نشماریش فسانه

Ҳарчанд маҷоли ҳарф танг аст

هرچند مجال حرف تنگ است

Маънии дарёу зарф танг аст

معنی دریا و ظرف تنگ است

Сармояи дил зиён надорад

سرمایهٔ دل زیان ندارد

Лек ар шинавӣ забон надорад

لیک ار شنوی زبان ندارد

Талхаст ҳадиси ростгӯён

تلخ است حدیث راستگویان

Ин заҳр ба ком , шаҳди гардон

این زهر به کام، شهد گردان

Аввали суханӣ ки дорам ин аст

اول سخنی که دارم این است

Ҳаши дор ки меҳри даҳр , кин аст

هش دار که مهر دهر، کین است

Ғарра машав аз фарохи дастӣ

غره مشو از فراخ دستی

Ранҷаст гарони хумори мастӣ

رنج است گران خمار مستی

Ғофили манишин дарин гузаргоҳ

غافل منشین درین گذرگاه

Ғифлат чоҳасту огаҳии роҳ

غفلت چاه است و آگهی راه

Зулфи умлит ки печ печ аст

زلف املت که پیچ پیچ است

Мафтӯн нашӯй ба ӯ ки ҳеҷ аст

مفتون نشوی به او که هیچ است

Аз дафтари даҳри сусти паймон

از دفتر دهر سست پیمان

Афсона ӣ бостони Фрўхўон

افسانه ی باستان فروخوان

Ъбрткдаҳи ҷаҳони нзркн

عبرتکدهٔ جهان نظرکن

Савдои ҳавои зи сар бадар кун

سودای هوا ز سر بدر کن

Хокӣ ки қадами занӣ бар он чуст

خاکی که قدم زنی بر آن چُست

Фарқи падарон рафта туаст

فرق پدران رفتهٔ توست

Пеши ту барин сариру харгоҳ

پیش تو برین سریر و خرگاه

Бингар ба нишаст ва хост ногоҳ

بنگر به نشست و خاست ناگاه

Бар тахти шаҳӣ фароғатат чист ?

بر تخت شهی فراغتت چیست؟

Доне ки макон ҳашта кист

دانی که مکان هشتهٔ کیست

Пеш аз ту , гуруҳи сарфарозон

پیش از تو، گروه سرفرازان

Буданд ба тоҷу тахти нозон

بودند به تاج و تخت نازان

Пеш аз ту , дарин бисоти найранг

پیش از تو،درین بساط نیرنگ

Бастанди камар ба хусравӣ , танг

بستند کمر به خسروی، تنگ

Бастанду кушод , осмони чуст

بستند و گشاد، آسمان چُست

Дарбасту кушод , навбат туаст

دربست و گشاد، نوبت توست

эй хуфта бимол чашм ва бархез

ای خفته بمال چشم و برخیز

Коём занад ба бора , маҳмиз

کایّام زند به باره، مهمیز

Осоиши умр , бедиранг аст

آسایش عمر، بی درنگ است

Башитоб ки вақти кор танг аст

بشتاب که وقت کار تنگ است

Имрӯз васила амоне

امروز وسیلهٔ امانی

Мардум рамаанд ва ту шабоне

مردم رمه اند و تو شبانی

Неку бади кор хеш дарёб

نیک و بد کار خویش دریاب

Айбаст ба чашми посбони хоб

عیب است به چشم پاسبان خواب

Огоҳ нишин ва бо худо бош

آگاه نشین و با خدا باش

Омодаи пурсиш ҷазо бош

آمادهٔ پرسش جزا باش

Умрӣ ки ду асба раҳ сипор аст

عمری که دو اسبه ره سپار است

Худгӯ , ки ба вай чаҳ эътибораст ?

خودگو، که به وی چه اعتبار است؟

Аз адл агар туоне имрӯз

از عدل اگر توانی امروز

Зоди сафар аз ҷаҳони биндўз

زاد سفر از جهان بیندوز

Неку бад агар кунун гзорост

نیک و بد اگر کنون گذاراست

Подоши амал вале худои рост

پاداش عمل ولی خدا راست

Гар карда савоб вагар гуноҳ аст

گر کرده ثواب و گر گناه است

Андӯхтаи ту , зод роҳ аст

اندوختهٔ تو، زاد راه است

Некӣ туаст нӯш , ё неш

نیکیّ تو است نوش، یا نیش

Ҳон то накунӣ зиён , бёндиш

هان تا نکنی زیان، بیاندیش