зи устод , ки боди рӯҳ ӯ шод

ز استاد، که باد روح او شاد

Зебо мислии маро буд ёд

زیبا مثلی مرا بود یاد

Равшани гуҳарона , роз ме гуфт

روشن گهرانه، راز می گفت

Дар силки фасона , ин гуҳари сифт

در سلک فسانه، این گهر سفت

Каз хонаи кадхудои деҳқон

کز خانهٔ کدخدای دهقان

Бигурехт бизӣ , фарози айвон

بگریخت بُزی، فراز ایوان

Май гашти фарози боми нахҷӣр

می گشت فراز بام نخجیر

Гиреҳгӣ ба гузора буд , дар зер

گرگی به گذاره بود، در زیر

Буз дид чу гургро ба ноком

بُز دید چو گرگ را به ناکام

Бикшод забон ба таъну дашном

بگشاد زبان به طعن و دشنام

Чун дид ба ҳоли ногузираш

چون دید به حال ناگزیرش

Афсӯси шимурд , то ба дайраш

افسوس شمرد، تا به دیرش

Гург аз сари вақт , гуфт к-эии шӯх

گرگ از سرِ وقت، گفت کای شوخ

Бедод миннат мабод мансӯх

بیداد منت مباد منسوخ

Ин арбада нест аз забонат

این عربده نیست از زبانت

Дашном ба ман диҳад маконат

دشنام به من دهد مکانت

Бузро нарасад ба гург , дашном

بُز را نرسد به گرگ، دشنام

Ин таъну схт ба мост аз бом

این طعن و سخط به ماست از بام

Зини гӯна , дарин замонаи дун

زین گونه، درین زمانهٔ دون

Афсӯси хасон буд зи гардун

افسوس خسان بود ز گردون

Ҳар гӯша , сипеҳри сифла парвар

هر گوشه، سپهر سفله پرور

Бузина ва буз намӯда сарвар

بوزینه و بُز نموده سرور

Ҳизони замонаро ба майдон

حیزانِ زمانه را به میدان

Карда сети ҳарифи шермардон

کرده ست حریف شیرمردان

Зини буз фармон набӯд тшўир

زین بُز فرمان نبود تشویر

Гар буд маҷоли ҳамлаи шер

گر بود مجال حملهٔ شیر

Буз бар сари боми ҷои гирифта

بز بر سر بام جا گرفته

Хуши арсаи зи дасти мо гирифта

خوش عرصه ز دست ما گرفته

То кӣ ба ҷаҳон , ҷигар тавон хӯрд ?

تا کی به جهان، جگر توان خورد؟

Фарёди зи чархи ноҷавонмард

فریاد ز چرخ ناجوانمرد

Ҳар хираи сиррӣ , ба ком дорад

هر خیره سری، به کام دارد

Як бзчаҳ ? ки сад ба бом дорад

یک بزچه؟ که صد به بام دارد