Ҳастӣ бар муқайядот аз ҳақ

هستی بر مقیدات از حق

Бемуқайяд намешавад мутлақ

بی مقیّد نمی شود مطلق

Аз ду ҷониби фитодаи истилзом

از دو جانب فتاده استلزام

Ҳоҷат аз як тараф буд ба давом

حاجت از یک طرف بود به دوام

Воҷиб аз мумкинаст мустағнӣ

واجب از ممکن است مستغنی

Бениёзасту эҳтиёҷии не

بی نیاز است و احتیاجی نی

Хоссаи мумкини аФтқор буд

خاصه ممکن افتقار بود

ӯ з ҳар силк ва ҳар шумор буд

او ز هر سلک و هر شمار بود

Аз гадо музҳикаст , истиғно

از گدا مضحک است، استغنا

Ҳамаи ҳеҷу худои рост , Гана

همه هیچ و خدای راست، غنا

Лозим мутлақаст агар мумкин

لازم مطلق است اگر ممکن

Нест шаккии дарин сухани лекин

نیست شکی درین سخن لیکن

Нест лозими муқайяди махсӯс

نیست لازم مقید مخصوص

Натавонад шудан яке мнсўс

نتواند شدن یکی منصوص

Бадалӣ чун ки нест мутлақ ро

بدلی چون که نیست مطلق را

Набӯд чун таъаддудии ҳақ ро

نبود چون تعددی حق را

Қиблаи эҳтиёҷҳо ҳама ӯст

قبلهٔ احتیاج ها همه اوست

Ҷузъу кулро бар остонаш рӯаст

جزء و کل را بر آستانش روست

Бе ниёзии мутлақ аз зот аст

بی نیازی مطلق از ذات است

Зот ӯ қиблаи гоҳ ҳоҷот аст

ذات او قبله گاه حاجات است

Лек алуҳияту рубубият

لیک الوهیت و ربوبیت

Бемуқайяд куҷо диҳад сӯрат ?

بی مقید کجا دهد صورت؟

Шудаи шамси зуҳӯри асмоиӣ

شده شمس ظهور اسمایی

Ҳамаи зарротро тақозое

همه ذرات را تقاضایی

Толибяти мақом тафзил аст

طالبیت مقام تفضیل است

Наси аҳббтро чаҳ таъвиласт ?

نصِّ احَببتُ را چه تأویل است؟

Зоти комил , камол худ хоҳад

ذات کامل، کمال خود خواهد

Ҳар ҷамилии ҷамол худ хоҳад

هر جمیلی جمال خود خواهد

Лоҷарам дар мазоҳири офоқ

لاجرم در مظاهر آفاق

Мутаҷаллӣ шавад , алии алотлоқ

متجلی شود، علی الاطلاق

Авҷи итлоқу қайди танзилӣ

اوج اطلاق و قید تنزیلی

Ҳаср иҷмолӣасту тафсилӣ

حصر اجمالی است و تفصیلی

Ҷумлаи абёти ман ки май хуоне

جمله ابیات من که می خوانی

Ҳамаи байт аллоҳаст агар доне

همه بیت الله است اگر دانی

Гуфтамат аз дили маорифи зой

گفتمت از دل معارف زای

Лек ҳаши дор то нлғзди пой

لیک هش دار تا نلغزد پای