Баста будам забон вале ночор
بسته بودم زبان ولی ناچار
Ваҳдаташро ҳаме кунам изҳор
وحدتش را همی کنم اظهار
Хомшӣ нест бе сабаби мо ро
خامشی نیست بی سبب ما را
Ҳарф , тбхолаҳ шуд ба лаби мо ро
حرف، تبخاله شد به لب ما را
Баҳри маънии сети неки тозау жарф
بحر معنی ست نیک تازه و ژرف
Чаҳ аз он гунҷадам ба соғари ҳарф
چه از آن گنجدم به ساغر حرف
Лафзҳо таҳтае сети тӯфонӣ
لفظها تخته ای ست طوفانی
Ту чаҳ дар таҳта , баҳри ганҷоне
تو چه در تخته، بحر گنجانی
Чаҳ кунам зарфи гуфтугӯ тангаст ?
چه کنم ظرف گفتگو تنگ است؟
Бор кӯҳасту лоша хрлнг аст
بار کوه است و لاشه خرلنگ است
Хоссаи ман тангтар ба худкардам
خاصه من تنگتر به خودکردم
Вазнро дар миён ҳад кардам
وزن را در میان حد کردم
Баҳри маънӣу баҳри шеъри баҳам
بحر معنی و بحر شعر بهم
Чун ҳубобии сети барканора ӣам
چون حبابی ست برکنارهٔ یم
Рӯйу қофия чҳокаҳ накард ?
روی و قافیه چهاکه نکرد؟
Чаҳ ба мо танагии фазо ки накард ?
چه به ما تنگی فضا که نکرد؟
ӣнқадари ҳам ки май занами нафасӣ
اینقدر هم که می زنم نفسی
Рост гӯям ки нест кор касе
راست گویم که نیست کار کسی
Ман нагӯям худ ӯст гӯянда
من نگویم خود اوست گوینده
Гуфтугӯи тӯҳматии сет бар банда
گفتگو تهمتی ست بر بنده
Пеш аз ин ҳам суханварони далер
پیش از این هم سخنوران دلیر
Корфармо шуданд калаки дабир
کارفرما شدند کلک دبیر
Худ агар рафтаанд , мондаи баҷо
خود اگر رفته اند، مانده بجا
Асари хомаҳои раҳи паймо
اثر خامه های ره پیما
Ҳаркии наққод дар сухан бошад
هرکه نقاد در سخن باشد
Май шиносад агар чу ман бошад
می شناسد اگر چو من باشد
Ҳар забонӣ сухан наёрад кард
هر زبانی سخن نیارد کرد
Вар кунад ҳам , чу ман наёрад кард
ور کند هم، چو من نیارد کرد
Чаҳ ҳикоят кунад забон бедил ?
چه حکایت کند زبان بی دل؟
Нашавад хомаи тарҷумон бе дил
نشود خامه ترجمان بی دل
Дил агар бошаду забони ҳам низ
دل اگر باشد و زبان هم نیز
Ҳама яксон наянд дар ҳамаи чиз
همه یکسان نیند در همه چیز
Қатра дорад дилии фарохури хеш
قطره دارد دلی فراخور خویش
Баҳрро ҳам дилии сет дар бар хеш
بحر را هم دلی ست در بر خویش
Бардаи мастии Аннани ман аз даст
برده مستی عنان من از دست
Нагирифта сети нуктаи кас бар маст
نگرفته ست نکته کس بر مست
Мастӣ аз раҳи маро ба даври афканд
مستی از ره مرا به دور افکند
Шуъла бинишасту дӯди гашти баланд
شعله بنشست و دود گشت بلند
Нест гармии марои умед аз кас
نیست گرمی مرا امید از کس
Оташи афрӯз худ шудам , ба нафас
آتش افروز خود شدم، به نفس
Гуфта будам ки ваҳдаташ гӯям
گفته بودم که وحدتش گویم
Лаби вкомӣ ба шуъла ме шавем
لب وکامی به شعله می شویم
Ваҳдатии кон ба ҳақ кунӣ нисбат
وحدتی کان به حق کنی نسبت
Ба адад раҳ надорад он ваҳдат
به عدد ره ندارد آن وحدت
Ҳаст маҷҳӯли ваҳдати ададӣ
هست مجهول وحدت عددی
Нашавад васфи зотии аҳадӣ
نشود وصف ذاتی احدی
Ваҳдати мутлақи ҳақиқии дон
وحدت مطلق حقیقی دان
Ки буд ҷузъу кул дар он яксон
که بود جزء و کل در آن یکسان
То ба олам тақобуласту тазод
تا به عالم تقابل است و تضاد
Ончии номаш тавофуқаст ва дод
آنچه نامش توافق است و داد
Ҳамаи ҳолк буд дар он ваҳдат
همه هالک بود در آن وحدت
Ҳамаи маҳдӯд ва бе карони ваҳдат
همه محدود و بی کران وحدت
Ваҳдату касрат ар чаҳ ақсом аст
وحدت و کثرت ار چه اقسام است
Ҳар якеро ба ҳади худ ном аст
هر یکی را به حدِّ خود نام است
Ҳамаи ақсоми касрату ваҳдат
همه اقسام کثرت و وحدت
Муталошӣ буд дар он ҳадат
متلاشی بود در آن حدت
Заррае файз шомилаш набӯд
ذره ای فیض شاملش نبود
Ҳеҷ касрат муқобилаш набӯд
هیچ کثرت مقابلش نبود
Ҷли шона , худоиро зид нест
جل شانه، خدای را ضد نیست
Бошадаш зиди худоӣ мавҷад нест
باشدش ضد خدای موجد نیست
Муштамили дон ба кули мавҷӯдот
مشتمل دان به کل موجودات
Ваҳдаташро алии алсўии болаззот
وحدتش را علی السّوی بالذّات
Аҳадят маротибаш набӯд
احدیت مراتبش نبود
Нисбаташгар диҳӣ ба зоти аҳад
نسبتش گر دهی به ذات احد
Он аҳад гуфтамат ҳўоллаҳ аст
آن احد گفتمت هوالله است
Мутаъолии зи фаҳм огоҳ аст
متعالی ز فهم آگاه است
Касрат онҷо намешавад пайдо
کثرت آنجا نمی شود پیدا
Ки аҳади зот воҷибаст онҷо
که احد ذات واجب است آنجا
Аҳади онҷо на наът ва тавсиф аст
احد آنجا نه نعت و توصیف است
Айни он зот , ғайр таъриф аст
عین آن ذات، غیر تعریف است
Вари диҳии нисбаташ ба исми сифот
ور دهی نسبتش به اسم صفات
Яъне онҳо яке буд болаззот
یعنی آنها یکی بود بالذات
Ҳама мустаҳлакаст дар зотш
همه مستهلک است در ذاتش
Буд он ваҳдати азоФотш
بود آن وحدت اضافاتش
Аҳадяти сифоту асмо ро
احدیت صفات و اسما را
Наът бошад ба воҳиди якто
نعت باشد به واحد یکتا
Вар ба афъол нисбаташ додӣ
ور به افعال نسبتش دادی
Ки мсмӣ буд ба эҷодӣ
که مسمّی بود به ایجادی
Яъне он ҷомеъи сифоти камол
یعنی آن جامع صفات کمال
Нест болаззоти масдари афъол
نیست بالذات مصدر افعال
Нисбати ин ҷой наът бошад низ
نسبت این جای نعت باشد نیز
Чун шунидӣ азизи дори азиз
چون شنیدی عزیز دار عزیز
Онкии қоим ба зот худ бошад
آنکه قائم به ذات خود باشد
Ҳастӣ мутлақ аҳад бошад
هستی مطلق احد باشد
Қоими алзоти ғайр ӯ набӯд
قائم الذّات غیر او نبود
Устувор , обҳо ба ҷӯ набӯд
استوار، آبها به جو نبود
Оби ҷӯй аз қабил эъроз аст
آب جوی از قبیل اعراض است
Иддаои набувват иғмоз аст
ادعای نبوت اغماض است
Ҳама дар асл зот маъдӯманд
همه در اصل ذات معدومند
Ҷумлаи муҳтоҷи ҳии қиўмнд
جمله محتاج حی قیومند
Ҳарчиро соҳиби бақои бинӣ
هرچه را صاحب بقا بینی
Нақши ин орияти сарои бинӣ
نقش این عاریت سرا بینی
ӯ намояндагӣ ба ӯ дорад
او نمایندگی به او دارد
Ранги пояндагӣ ба ӯ дорад
رنگ پایندگی به او دارد
Асари нафхаҳои раҳмонӣ
اثر نفخه های رحمانی
Тирагиро намӯда нӯронӣ
تیرگی را نموده نورانی
Нав ба нави халъат вуҷӯд диҳад
نو به نو خلعت وجود دهد
Маҳфили ороӣ шуҳуд диҳад
محفل آرایی شهود دهد
Ҳамаро дорад аз фанои маҳфӯз
همه را دارد از فنا محفوظ
Ба Наим бақо кунад маҳзуз
به نعیم بقا کند محظوظ
Асари мўҷдӣу халлоқӣ
اثر موجدی و خلاقی
Доимаст анфусӣу офоқӣ
دایم است انفسی و آفاقی