Ҳастӣ аз ғайби хеш ва аз итлоқ
هستی از غیب خویش و از اطلاق
Нагузорад чу офтоби ишроқ
نگذارد چو آفتاب اشراق
Мутазалзил шавад ба сӯии баъӣд
متزلزل شود به سوی بعید
ИФъли аллоҳи мо ишоу ирид
یفعل اللّه ما یشا و یرید
Мтнзл шавад алии алтртиб
متنزل شود علی الترتیب
Қзии аламру алнсиби исиб
قضی الامر و النصیب یُصیب
Пояи аввали ашраф ва аъло
پایهٔ اوّل اشرف و اعلی
Дуюмин аз сеюм ба илми кзо
دومین از سوم به علم کذا
То ба он поя эй ки аз хаст
تا به آن پایه ای که از خسّت
Бенҳоят расад нузули самт
بنهایت رسد نزول سمت
Пас аз он сайр дар урӯҷ кунад
پس از آن سیر در عروج کند
Ба шарафи таии он буруҷ кунад
به شرف طیّ آن بروج کند
То ба ҷое расад казон афзал
تا به جایی رسد کزان افضل
Набӯд ҳайси кони фии алаввал
نبود حیث کانَ فی الاوّل
Гар бафаҳмӣ мақосиди қуръон
گر بفهمی مقاصد قرآن
Сами лои аллоҳро бархон
ثم لا الله را برخوان
Пасттар , ҳар чаҳ давртар зи аҳад
پست تر، هر چه دورتر زِ اَحَد
Нҳн болзл наурф алобъд
نحن بالذل نعرف الابعد
Аввалин поя дар вуҷӯду бақо
اوّلین پایه در وجود و بقا
Набӯд ҳоҷаташ ба ғайри худо
نبود حاجتش به غیر خدا
Ин мақоми уқул ва анвор аст
این مقام عقول و انوار است
Бӯ агар бардае сухан зор аст
بو اگر برده ای سخن زار است
Чаҳ фурӯи хўонмт ки баси хомӣ ?
چه فرو خوانمت که بس خامی؟
Ту аз эшон шунидае номӣ
تو از ایشان شنیده ای نامی
Маънӣ осон намешавад ҳосил
معنی آسان نمی شود حاصل
Чаҳ кушояди зи лафзи лотоил
چه گشاید ز لفظ لاطایل
Гуфта он зумраи тамоми сафо
گفته آن زمرهٔ تمام صفا
Ҳсбнои аллоҳи рбноу кафӣ
حسبنا اللّه ربّنا و کفی
Дуюмин поя эй ки нафсонии сет
دومین پایه ای که نفسانی ست
Дар тқўм раҳин фавқонӣаст
در تقوم رهین فوقانیست
Лек дар ҷумлаи сифоту фаъол
لیک در جملهٔ صفات و فعال
Бе кам аз худ намояди истиқлол
بی کم از خود نماید استقلال
Сеюмин поя бо тафовути қадар
سومین پایه با تفاوت قدر
Шуда баъзе нуҷум ва бархе бадар
شده بعضی نجوم و برخی بدر
Маҳвашони брозхнд , нуфус
مهوشانِ برازخند، نفوس
Ки дар анзор оламанд арӯс
که در انظار عالمند عروس
Ваон млоик ки аҳл тадбиранд
وان ملایک که اهل تدبیرند
Ҳар яке дар диёр худ меринд
هر یکی در دیار خود میرند
Ҳамаи зин зумраанд то доне
همه زین زمره اند تا دانی
Ҷуръаи навашони файзи яздоне
جرعه نوشان فیض یزدانی
Ваон дувуми поя дар тқўми ҳам
وان دوم پایه در تقوّم هم
Ҳоҷаташ бо Фрўтрони муҳкам
حاجتش با فروتران محکم
Ин мақоми табоиъ сувар аст
این مقام طبایع صور است
Дидаҳо бозкн ки дар назар аст
دیده ها بازکن که در نظر است
Чорумини пояро чу дрнгрӣ
چارمین پایه را چو درنگری
Ҷой беҳӯшӣаст ва бе хабарӣ
جای بیهوشی است و بی خبری
Ғайри имкону қувва , чизе нест
غیر امکان و قوّه، چیزی نیست
Завқи феълият втмизӣ нест
ذوق فعلیت وتمیزی نیست
Май пазиради атои боло ро
می پذیرد عطای بالا را
Май намояди қабули шё ро
می نماید قبول شیا را