Ашрафу аҳсани суҳуф , қуръон

اشرف و احسن صحف، قرآن

Май намояди адои ҳақи баён

می نماید ادای حق بیان

Мо намояндаем , асмо ро

ما نماینده ایم، اسما را

Ҳамаи зоту сифоти ашё ро

همه ذات و صفات اشیا را

Аз тақӣади гирифта то итлоқ

از تقیّد گرفته تا اطلاق

Дар мазоёии анфусу офоқ

در مزایای انفس و آفاق

То шавад равшани ин ки ончии аён

تا شود روشن این که آنچه عیان

Шуда дар дидаҳои дидаи варон

شده در دیده های دیده وران

Зот ҳақаст дар мазоҳири хеш

ذات حق است در مظاهر خویش

Ҷилваи фармои нур боҳар хеш

جلوه فرمای نور باهر خویش

Шоҳиди нур , нур бас бошад

شاهد نور، نور بس باشد

Дидаро ин зуҳӯр бас бошад

دیده را این ظهور بس باشد

Чун дамид офтоб , шак чаҳ буд ?

چون دمید آفتاب، شک چه بود؟

Зари хуршедро маҳак чаҳ буд ?

زر خورشید را محک چه بود؟

ӯ шносндаҳи айёр худ аст

او شناسندهٔ عیار خود است

Ин анҳо кор касе сет , кор худ аст

این انها کار کسی ست، کار خود است

Лек аз онҷо ки шуд иҳотаи манот

لیک از آنجا که شد احاطه مناط

Чора набӯд муҳӣтро зи муҳот

چاره نبود محیط را ز محاط

Ҷуз бад-инсон , лақоӣ ӯст маҳол

جز بدینسان، لقای اوست محال

Зотш аз ин ва он буд мутаъол

ذاتش از این و آن بود متعال

Гуфта зини рӯ , ки ҳар тараф ба нигоҳ

گفته زین رو، که هر طرف به نگاه

Қади тўлўои Фсми ваҷҳи аллоҳ

قد تولّوا فَثَّمَ وَجهُ الله