Фии алўҷўди алзии ҳўи алмолк

فی الوجود الّذی هو المالک

Аз азал то абад буд ҳолк

از ازل تا ابد بود هالک

Ғайр ҳастӣ ки волӣ қадам аст

غیر هستی که والی قدم است

Ҳар чаҳ ҳасташ гумон кунӣ адам аст

هر چه هستش گمان کنی عدم است

Зот ҳастӣ сет ҳасту дигари ҳеҷ

ذات هستی ست هست و دیگر هیچ

Чун зиҳи афтодае ба пичои печ

چون زِه افتاده ای به پیچا پیچ

Ҳар чаҳ дорад намӯд , буд дил аст

هر چه دارد نمود، بود دل است

Ҷилваи ороӣ аз шуҳуд дил аст

جلوه آرایی از شهود دل است

Дар навардад чу ин фиканда бисот

در نوردد چو این فکنده بساط

намекунад ин тааюноти исқот

می کند این تعیّنات اسقاط

Малики ҳақ боқӣаст илои алобод

ملک حق باقی است الی الآباد

Доми дори алўҷўду алоиҷод

دامَ دار الوجود وَ الایجاد

Файзи ҳақро бақо буд доим

فیض حق را بقا بود دایم

Айни мақбули ҳам туе қоим

عین مقبول هم تویی قائم

Асар файз ёфт чун қобил

اثر فیض یافت چون قابل

Абадят варо шавад ҳосил

ابدیّت ورا شود حاصل

Нестии ароои раҳе з ҳастӣ нест

نیستی اراا رهی ز هستی نیست

Нестӣ , марди чира дастӣ нест

نیستی، مرد چیره دستی نیست

Воҷиб ӯро ки шуд вуҷӯд аз ҳақ

واجب او را که شد وجود از حق

Лами изли виҷҳау лами изҳқи ¹

لم یزل وجَهه و لم یزهق ¹

Адам , ӯро намешавад торӣ

عدم، او را نمی شود طاری

Истмди албқои ман алборӣ

یستمدّ البقا مِنَ الباری

Мтқўм ба айн зот шавад

متقوم به عین ذات شود

Мутаҷаддид тааюнот шавад

متجدّد تعیّنات شود

Моқзиٰи нҳбаҳ ва мо ҳўи оат

ماقَضیٰ نحبهُ و ما هُو آت

Ҳама бошад тбдли ншот

همه باشد تبدّل نشآت

Гар гузорад тааюнӣ аз бар

گر گذارد تعیّنی از بر

Бози пӯшади тааюнии дигар

باز پوشد تعیّنی دیگر

Ҳар тааюн ки мешавад зоил

هر تعیّن که می شود زایل

Навбат дайгарӣ шавад ҳосил

نوبت دیگری شود حاصل

Калаки оқил буд ба мари дҳўр

کلک عاقل بود به مَرِّ دهور

Нақши банди зуҳӯри баъди зуҳӯр

نقش بند ظهور بعد ظهور

Муваҷҷаҳи чашма ҳаётаст ин

موجهٔ چشمهٔ حیات است این

Иттисол таҷаллӣотаст ин

اتّصال تجلّیات است این

Таии атвори дон , тбдли ҳол

طیّ اطوار دان، تبدّل حال

Ҳамчунин таии барзахӣу мисол

همچنین طیّ برزخی و مثال

Пас аз онаст ҳашари инсонӣ

پس از آن است حشر انسانی

Зол сипас . . . . . . . . .

زال سپس.........

Қиссаи кӯтаҳ , ба самъи хомаи ҳазин

قصّه کوته، به سمع خامه حزین

Остини зан ки офтобаст ин

آستین زن که آفتاب است این