Бар ҳақоиқ дар вуҷӯд гушӯд

بر حقایق در وجود گشود

Ёфт аъёни хориҷӣаи вуҷӯд

یافت اعیان خارجیه وجود

Мъниш гарчи ҳаст ваҷдоне

معنیش گرچه هست وجدانی

Ман иборат кунам ки бархонӣ

من عبارت کنم که برخوانی

Бошадашгар насибӣ аз идрок

باشدش گر نصیبی از ادراک

. . . Фнҳн . . . Ҳнок ( дар як нусха : кули мдрии мҳни бҳнок )

... فنحن ... هناک (در یک نسخه: کل مدری محن بهناک)

Мумкинӣ чун з мумкинот набӯд

ممکنی چون ز ممکنات نبود

Қобил уфтад ба истифодаи ҷӯад

قابل افتد به استفادهٔ جود

Он шароит ки ҳастӣ ғайбяш

آن شرایط که هستی غیبیش

Хоҳад онро биёбад аз кам ва беш

خواهد آن را بیابد از کم و بیش

Аз худо , бо лисони истеъдод

از خدا، با لسان استعداد

Талабад ҳастӣ ки ҳаст мурод

طلبد هستی که هست مراد

Нисбатии хос дар миёни яд

نسبتی خاص در میان ید

Ки ба зайли вуҷӯди бгроид

که به ذیل وجود بگراید

Ҳукму осори Айнии он зот

حکم و آثار عینی آن ذات

Мунъакис мешавад дар он мрот

منعکس می شود در آن مرآت

Зоҳир ҳастӣаст ойӣна

ظاهر هستی است آیینه

Ҷом гетӣ намой дерина

جام گیتی نمای دیرینه

Ҳукму осор он кунад сарён

حکم و آثار آن کند سریان

Мтъин шавад вуҷӯд , бидон

متعین شود وجود، بدان

Мнтбъ мешавад ба алвонӣ

منطبع می شود به الوانی

Ки ба ҳастӣ намӯд сайлоне

که به هستی نمود سیلانی

Иқтизо мекунад ҳамон нисбат

اقتضا می کند همان نسبت

Ҳастӣ хориҷии моҳият

هستی خارجی ماهیت

Моҳияти ориз вуҷӯд шавад

ماهیت عارض وجود شود

Шииءи мавҷӯд аз қуюд шавад

شییء موجود از قیود شود

На ба маъраз шавад аз он , на зиён

نه به معرض شود از آن، نه زیان

На пазиради зиёдату нуқсон

نه پذیرد زیادت و نقصان

Сифатӣ зон намешавад ҳосил

صفتی زان نمی شود حاصل

Бар зотш намешавад зоил

بَرِ ذاتش نمی شود زایل

Ҳаст мърўзи азин арӯзи масӯн

هست معروض ازین عروض مصون

На мубаддил шавад на кам на фузун

نه مبدل شود نه کم نه فزون

Чун арӯзи арз ба ҷавҳар нест

چون عروض عرض به جوهر نیست

Ин қирон чун қирон дигар нест

این قران چون قران دیگر نیست

Дар маъаят , вуҷӯд бо ашё

در معیّت، وجود با اشیا

наменасозад тағайюрии пайдо

می نسازد تغیری پیدا