Моҳи шаҳри ошӯби ман , ҳар гуҳ броҳӣ бугзарад

ماه شهرآشوب من، هر گه به راهی بگذرد

Шаҳри пар ғавғо шавад , чунон ки моҳӣ бугзарад

شهر پر غوغا شود، چونان که ماهی بگذرد

Рӯзам аз ҳиҷрон сияҳ шуд , офтоб ман куҷост ?

روزم از هجران سیه شد، آفتاب من کجاست؟

То басӯиам дар чунин рӯз сиёҳӣ бугзарад

تا به سویم در چنین روز سیاهی بگذرد

Чун барра май бинмш , бихўд тазаллум ме кунам

چون به ره می بینمش، بیخود تظلم می کنم

Ҳамчуи мазлӯмӣ ки биравӣ подшоҳӣ бугзарад

همچو مظلومی که بر وی پادشاهی بگذرد

эй ки дар ишқ батон лофи сабурӣ май занӣ

ای که در عشق بتان لاف صبوری می زنی

Сабр кун , то зини ҳикоят чанд гоҳе бугзарад

صبر کن، تا زین حکایت چند گاهی بگذرد

Нагзарад ,гар солҳо бошам броҳши мунтазир

نگذرد، گر سالها باشم به راهش منتظر

Вари дамӣ ғоиб шавам , он дам чу моҳӣ бугзарад

ور دمی غایب شوم، آن دم چو ماهی بگذرد

Бо вуҷӯди онкӣ оташ зад маро дар ҷону дил

با وجود آنکه آتش زد مرا در جان و دل

Дил намехоҳад ки сӯяши дӯд оҳӣ бугзарад

دل نمی خواهد که سویش دود آهی بگذرد

Соқио , лаби ташнаи мардум , кош бар ман бигузарӣ

ساقیا، لب تشنه مردم، کاش بر من بگذری

Ваа ! чаҳ бошад оби ҳайвон бар гиёҳӣ бугзарад ?

وه! چه باشد آب حیوان بر گیاهی بگذرد؟

Дар сафи хубони ту дар ҷавлону халқӣ дар фиғон

در صف خوبان تو در جولان و خلقی در فغان

Ҳамчуи он шоҳӣ ки бо хайл ва сипоҳӣ бугзарад

همچو آن شاهی که با خیل و سپاهی بگذرد

Гуфт : мехоҳам ки аз пеш ҳилолӣ бигузарам

گفت: می خواهم که از پیش هلالی بگذرم

Оҳ !гар зулмии чунин бар бегуноҳӣ бугзарад !

آه! گر ظلمی چنین بر بی گناهی بگذرد!