Шамъ , дӯш аз нолаи ман гиря бисёр кард

شمع، دوش از ناله من گریه بسیار کرد

Ғолибан сӯзи дили ман дар дил ӯ кор кард

غالبا سوز دل من در دل او کار کرد

Ҳол дил медонад он шӯх ва тағофул ме кунад

حال دل می داند آن شوخ و تغافل می کند

Ин сазои онкии сари ишқро изҳор кард

این سزای آنکه سر عشق را اظهار کرد

Нолаи ман ин ҳама зон моҳи хуш рафтор нест

ناله من این همه زان ماه خوش رفتار نیست

Ҳар чаҳ бо ман кард даври чархи каҷ рафтор кард

هر چه با من کرد دور چرخ کج رفتار کرد

Ошиқони зини пеши доим иззатӣ ме доштанд

عاشقان زین پیش دایم عزتی می داشتند

Меҳнати ишқаши азизони ҷаҳонро хор кард

محنت عشقش عزیزان جهان را خوار کرد

Ишқ осон менамӯд аввал бомед висол

عشق آسان می نمود اول بامید وصال

Нои амидиҳои ҳиҷронаши чунин душвор кард

نا امیدیهای هجرانش چنین دشوار کرد

Дар балои ишқ кӣ хонам дуои офият ?

در بلای عشق کی خوانم دعای عافیت؟

Каз дуоҳои чунин май бояд истиғфор кард

کز دعاهای چنین می باید استغفار کرد

Фии алмислгар хок хоҳад шуд рақиби сангдил

فی المثل گر خاک خواهد شد رقیب سنگدل

Хоҳад аз хокаши фалаки роҳи маро девор кард

خواهد از خاکش فلک راه مرا دیوار کرد

Гоҳ гоҳегар ҳилолиро бипурсӣ давр нест

گاه گاهی گر هلالی را بپرسی دور نیست

Зонка он бечораро ин орзӯ бемор кард

زانکه آن بیچاره را این آرزو بیمار کرد