Боғи айши ман биҷои гули ҳама хор оварад

باغ عیش من بجای گل همه خار آورد

Оре , ин нахлӣ ки ман дорам , ҳамин бор оварад

آری، این نخلی که من دارم، همین بار آورد

Кӯҳ аз сайли сиришкам дар садо ояд , балӣ

کوه از سیل سرشکم در صدا آید، بلی

Гиряи ман сангро дар нола зор оварад

گریه من سنگ را در ناله زار آورد

Олимӣ дар гиряаст аз нолаи ҷонсӯзи ман

عالمی در گریه است از ناله جانسوز من

Навҳае каз дарди хезади гиря бисёр оварад

نوحه ای کز درد خیزد گریه بسیار آورد

Гар дили озурдаро ҷузи доғ ӯ марҳами нуҳум

گر دل آزرده را جز داغ او مرهم نهم

Бар дили он марҳам шавад доғӣ ки озор оварад

بر دل آن مرهم شود داغی که آزار آورد

Ҳар ки абрӯӣ ту диду моил миҳроб шуд

هر که ابروی تو دید و مایل محراب شد

Зуд бошад каз хиҷолати рӯ бдиўор оварад

زود باشد کز خجالت رو بدیوار آورد

То зи хуршеди ҷамолат гарм шуд бозори ҳасан

تا ز خورشید جمالت گرم شد بازار حسن

Ҳар дами ин девонаро савдо ббозор оварад

هر دم این دیوانه را سودا ببازار آورد

Пой бар фарқи ҳилолӣ на , ки баҳри мақдамат

پای بر فرق هلالی نه، که بهر مقدمت

Ҳар замони сад гавҳар аз чашми гуҳар бор оварад

هر زمان صد گوهر از چشم گهر بار آورد

Хониш
шморҳ 109 — ъндлӣб