Ёри мо ҳаргиз ниёзорад дили ағёр ро

یار ما هرگز نیازارد دل اغیار را

Гул саросар оташаст , аммо насузад хор ро

گل سراسر آتشست، اما نسوزد خار را

Дигар аз бетоқатӣ хоҳам гиребон чок зад

دیگر از بی طاقتی خواهم گریبان چاک زد

Чанд пӯшами синаи ришу дили аФгорро ?

چند پوشم سینه ریش و دل افگار را؟

Бар ман озурда раҳмӣ кун , худоро , эй табиб

بر من آزرده رحمی کن، خدا را، ای طبیب

Марҳамӣ на , каз дилами беруни баради озор ро

مرهمی نه، کز دلم بیرون برد آزار را

Боғи ҳасанат тоза шуд аз дидаи гирёни ман

باغ حسنت تازه شد از دیده گریان من

Чашми ман об дигар дод он гули рухсор ро

چشم من آب دگر داد آن گل رخسار را

Рӯзи ҳиҷр аз хотирами андеша васлат нарафт

روز هجر از خاطرم اندیشه وصلت نرفت

Орзӯии сиҳҳат аз дил кӣ равад беморро ?

آرزوی صحت از دل کی رود بیمار را؟

Ҳол худ гуфтӣ : бигӯ , бисёру андак ҳарчӣ ҳаст

حال خود گفتی: بگو، بسیار و اندک هرچه هست

Сабри андакро бигӯям , ё ғам бисёрро ?

صبر اندک را بگویم، یا غم بسیار را؟

Дидани дидори ҷонон давлатӣ бошад азим

دیدن دیدار جانان دولتی باشد عظیم

Аз худо хоҳад ҳилолии давлати дидор ро

از خدا خواهد هلالی دولت دیدار را