Гар бурун меояд , он бераҳм , зорам ме кашад

گر برون می‌آید، آن بی‌رحم، زارم می‌کشد

Вар намеояд , ба дард интизорам ме кашад

ور نمی‌آید، به درد انتظارم می‌کشد

Гар , маози аллоҳ , набошад давлати дидор ӯ

گر، معاذ الله، نباشد دولت دیدار او

Меҳнати ҳиҷрон ба андак рӯзгорам ме кашад

محنت هجران به اندک روزگارم می‌کشد

эй ки гӯйӣ : бар сари он кӯии хоҳӣ кушта шуд

ای که گویی: بر سر آن کوی خواهی کشته شد

Розӣам , биллоҳ , агар донам ки ёрам ме кашад

راضیم، بالله، اگر دانم که یارم می‌کشد

Ҳргаҳи имсолаши итоби олӯда май байнам ба худ

هرگه امسالش عتاب‌آلوده می‌بینم به خود

Ёди он мискини навозиҳои порам ме кашад

یاد آن مسکین‌نوازی‌های پارم می‌کشد

Чун бурун ояд , калла каҷ карда , доман бар зада

چون برون آید، کُلَهْ کج کرده، دامن بر زده

Дидани ҷавлони он чобук саворам ме кашад

دیدن جولان آن چابک‌سوارم می‌کشد

Соқио , имшаб ки мастам лутф кун хӯнам бирез

ساقیا، امشب که مستم لطف کن خونم بریز

Вар на , чун фардо шавад , ранҷ хуморам ме кашад

ور نه، چون فردا شود، رنج خمارم می‌کشد

Зери бори ғам , ҳилолӣ , кори ман ҷон канданаст

زیر بار غم، هلالی، کار من جان کندنست

Ваа ! ки охири меҳнати ин кор ва боРом ме кашад

وه! که آخر محنت این کار و بارم می‌کشد

Хониш
шморҳ 117 — ъндлӣб