Зон дил ба ҷониби саги кӯй ту ме кашад

زان دل به جانب سگ کوی تو می‌کشد

Кӯи доманами гирифта , ба сӯй ту ме кашад

کو دامنم گرفته، به سوی تو می‌کشد

Доне чаро ба доманати овехтаи дилам ?

دانی چرا به دامنت آویخته دلم؟

Худро ба ин баҳона ба кӯй ту ме кашад

خود را به این بهانه به کوی تو می‌کشد

Соҳибдилӣ , ки ёфт сарриштаи мурод

صاحبدلی، که یافت سررشتهٔ مراد

Сарриштааш ба ҳалқаи мӯӣ ту ме кашад

سررشته‌اش به حلقه موی تو می‌کشد

Фориғи зи буии ғолияи ҷаъди сунбулам

فارغ ز بوی غالیه جعد سنبلم

Хотир ба ҷаъди ғолияи буи ту ме кашад

خاطر به جعد غالیه‌بوی تو می‌کشد

эй тарки маст , ин ҳамаи санг ҷафо мазан

ای ترک مست، این همه سنگ جفا مزن

Бар дили шикастае , ки сабуӣ ту ме кашад

بر دل شکسته‌ای، که سبوی تو می‌کشد

Бар ошиқон балост ҷафои туу дилам

بر عاشقان بلاست جفای تو و دلم

Чандини балои зи тундии хуй ту ме кашад

چندین بلا ز تندی خوی تو می‌کشد

Давр аз рахт кашид ҳилолии ҳазор оҳ

دور از رخت کشید هلالی هزار آه

Оҳ ! ин чаҳҳост каз ғам рӯй ту мекашад ?

آه! این چه‌هاست کز غم روی تو می‌کشد؟

Хониш
шморҳ 118 — ъндлӣб