Орзӯманди туам , бинмоӣ рӯй хеш ро

آرزومند توام، بنمای روی خویش را

Вар на , аз ҷонам бурун кун орзӯии хеш ро

ور نه، از جانم برون کن آرزوی خویش را

Ҷон дар он зулфаст , камтар шона кун , то нгслӣ

جان در آن زلفست، کمتر شانه کن، تا نگسلی

Ҳам раги ҷони маро , ҳам тори мӯии хеш ро

هم رگ جان مرا، هم تار موی خویش را

Хубрӯро хуии бад лоиқ набошад , ҷони ман

خوبرو را خوی بد لایق نباشد، جان من

Ҳамчу рӯй хеши некӯи сози хуии хеш ро

همچو روی خویش نیکو ساز خوی خویش را

Чун бкўити хоки гаштам , поймолами сохтӣ

چون بکویت خاک گشتم، پایمالم ساختی

Поя бар гардуни расонадии хоки кӯии хеш ро

پایه بر گردون رساندی خاک کوی خویش را

Он на шабнам буд резон , вақти субҳ , аз рӯй гул

آن نه شبنم بود ریزان، وقت صبح، از روی گل

Гули зи шармати рехт бар хоки обрӯии хеш ро

گل ز شرمت ریخت بر خاک آبروی خویش را

Мурдаам , исо дамӣ хоҳам , ки ёбам зиндагӣ

مرده ام، عیسی دمی خواهم، که یابم زندگی

Ҳамраҳи бод сабо бифирист буии хеш ро

همره باد صبا بفرست بوی خویش را

Борҳо гуфтам : ҳилолӣ , тарк хубон кун , вале

بارها گفتم: هلالی، ترک خوبان کن، ولی

Ҳеҷ таъсирӣ надидам гуфтугӯии хеш ро

هیچ تأثیری ندیدم گفتگوی خویش را