Ғамӣ , каз дарди ишқат , бар дил ношод ме ояд

غمی، کز درد عشقت، بر دل ناشاد می‌آید

Агар бо кӯҳ гӯям , санг дар фарёд ме ояд

اگر با کوه گویم، سنگ در فریاد می‌آید

Дилам , рӯзӣ ки тарҳи ишқ май андохт , донистам

دلم، روزی که طرح عشق می‌انداخت، دانستم

Ки :гар созами баннои сабр бебунёд ме ояд

که: گر سازم بنای صبر بی بنیاد می‌آید

намедонам чаҳ бе раҳмии сети он султони хубон ро

نمی‌دانم چه بی‌رحمی‌ست آن سلطان خوبان را

Ки ҳргаҳ дод хоҳам бар сар бедод ме ояд

که هرگه داد خواهم بر سر بیداد می‌آید

Рқибо ,гар турои андеша мо нест маъзӯрӣ

رقیبا، گر ترا اندیشه ما نیست معذوری

Куҷо бедардро аз дардмандон ёд меояд ?

کجا بی‌درد را از دردمندان یاد می‌آید؟

Туфайли бандагон , ман ҳам қабул афтодаам , гуё

طفیل بندگان، من هم قبول افتاده‌ام، گویا

Ки аз ҳар ҷониби овози муборак бод ме ояд

که از هر جانب آواز مبارک باد می‌آید

Аҷаби хоки Фрҳноксти кӯй май фурӯашонро !

عجب خاک فرحناکست کوی می‌فروشان را!

Ки ҳаркас меравад ғамгин , ҳамон дам шод ме ояд

که هرکس می‌رود غمگین، همان دم شاد می‌آید

Чаҳ нисбат бо рақиби сангдили мискини ҳилолиро ?

چه نسبت با رقیب سنگدل مسکین هلالی را؟

намеояд зи хусрави ончӣ аз Фарҳод ме ояд

نمی‌آید ز خسرو آنچه از فرهاد می‌آید