Ғам нест ,гар зи доғи ту май сўздми ҷигар

غم نیست، گر ز داغ تو می سوزدم جگر

Дории ҳазор сӯхта , ман ҳам яке дигар

داری هزار سوخته، من هم یکی دگر

Ёрб , чаҳ кам шавад зи ту , эй подшоҳи ҳасан

یارب، چه کم شود ز تو، ای پادشاه حسن

Гар сӯии ман бгўшаҳ чашмӣ кунӣ назар ?

گر سوی من بگوشه چشمی کنی نظر؟

Дар кӯии ту сар омад аҳли вафои манам

در کوی تو سر آمد اهل وفا منم

Аз чашми илтифоти вафои марои нигар

از چشم التفات وفای مرا نگر

То кӣ дар орзӯӣ ту гирдем кӯи бкўӣ ?

تا کی در آرزوی تو گردیم کو بکوی؟

То кӣ бҷстҷўӣ ту гирдем дар бадар ?

تا کی بجستجوی تو گردیم در بدر؟

Ҷон мекунему ёри змо бехабар ҳануз

جان می کنیم و یار زما بی خبر هنوز

Хоҳеми мурдан аз ғам ӯ , то шавад хабар

خواهیم مردن از غم او، تا شود خبر

Дар гӯша ғамаст ҳилолии бсди ниёз

در گوشه غمست هلالی بصد نیاز

Гоҳе зи чашми лутфи барин гӯша бар нигар

گاهی ز چشم لطف برین گوشه بر نگر