Ҷон хоҳам аз худо , на яке , балки сад ҳазор

جان خواهم از خدا، نه یکی، بلکه صد هزار

То сад ҳазор бори бимирам барои ёр

تا صد هزار بار بمیرم برای یار

Ман зорам ва ту зор , дило , як нафаси биё

من زارم و تو زار، دلا، یک نفس بیا

То ҳар ду дар фироқ бинолем зори зор

تا هر دو در فراق بنالیم زار زار

Аз бскаҳи рехти гиряи хӯн дар канори ман

از بس که ریخت گریه خون در کنار من

Пар шуд азин канор , ҷаҳон , то бони канор

پر شد ازین کنار، جهان، تا به آن کنار

Дар рӯзгори ҳиҷри ту рӯзам сиёҳ шуд

در روزگار هجر تو روزم سیاه شد

Бар рӯз ман бибин ки : чҳо кард рӯзгор ?

بر روز من ببین که: چه‌ها کرد روزگار؟

Чун дили асири тест , зи кӯии худаш марон

چون دل اسیر تست، ز کوی خودش مران

Дилдоре куну дили моро нигоҳи дор

دلدارئی کن و دل ما را نگاه دار

Коми ман аз даҳони ту як ҳарф беш нест

کام من از دهان تو یک حرف بیش نیست

Баҳри худо ки : лаб бигушо , коми ман бар ор

بهر خدا که: لب بگشا، کام من برآر

Чун хок шуд ҳилолии мискини бароаи ту

چون خاک شد هلالی مسکین براه تو

Хокаш бигард рафт ва шуд он гирди ҳам ғубор

خاکش به گرد رفت و شد آن گرد هم غبار