Ёри ман , ваа ! ки маро ёр надонад ҳаргиз

یار من، وه! که مرا یار نداند هرگز

Қадари ёрон вафодор надонад ҳаргиз

قدر یاران وفادار نداند هرگز

Хуши тбибисти масеҳои даму ҷони бахш вале

خوش طبیبیست مسیحا دم و جان بخش ولی

Чораи ошиқ бемор надонад ҳаргиз

چاره عاشق بیمار نداند هرگز

Дардмандӣ , ки чу ман , талхӣ ҳиҷрон начишед

دردمندی، که چو من، تلخی هجران نچشید

Лиззати шарбат дидор надонад ҳаргиз

لذت شربت دیدار نداند هرگز

Мо куҷои қадар ту донем ? ки як мӯии туро

ما کجا قدر تو دانیم؟ که یک موی ترا

Ҳеҷ каси қимат ва миқдор надонад ҳаргиз

هیچ کس قیمت و مقدار نداند هرگز

То рахт ҳаст касе кӣ тараф гул бинад ?

تا رخت هست کسی کی طرف گل بیند؟

Магари онкас ки гул аз хор надонад ҳаргиз

مگر آنکس که گل از خار نداند هرگز

Дарди худ бо ту чаҳ гӯям ? ки дили нозуки ту

درد خود با تو چه گویم؟ که دل نازک تو

Ҳоли дилҳои гирифтор надонад ҳаргиз

حال دلهای گرفتار نداند هرگز

Аз ҳилолии матлаби ҳуш , ки он масти хароб

از هلالی مطلب هوش، که آن مست خراب

Шеваи мардум ҳушёр надонад ҳаргиз

شیوه مردم هشیار نداند هرگز