Гар гузар уфтад , чу боди субҳ , бар хоки маниш

گر گذر افتد، چو باد صبح، بر خاک منش

Ҳамчуи гирд аз хок бархезам , бигирам доманаш

همچو گرد از خاک برخیزم، بگیرم دامنش

Дар ҳавояш гар равад зарроти хоки ман ббод

در هوایش گر رود ذرات خاک من بباد

Аз ҳавои дорӣ дар оем зарраи вор аз равзанаш

از هوا داری در آیم ذره وار از روزنش

Он прирўро чаҳ лоиқи кулбаи торики дил ?

آن پریرو را چه لایق کلبه تاریک دل؟

Мардум чашмаст , бинишонам бичишам равшанаш

مردم چشمست، بنشانم بچشم روشنش

Гар шабии лутфи таниш бар перҳан зоҳир шавад

گر شبی لطف تنش بر پیرهن ظاهر شود

Аз хушӣ дигар нагунҷад дар қабои пероҳанаш

از خوشی دیگر نگنجد در قبا پیراهنش

Аз латофат дам мазан , эй гул , бони нозуки бадан

از لطافت دم مزن، ای گل، بآن نازک بدن

Зонка гирдам май занӣ озурда мегардад таниш

زانکه گر دم می زنی آزرده می گردد تنش

То бгрдни ғарқи хӯнам , дида бар роҳи умед

تا بگردن غرق خونم، دیده بر راه امید

Гар бхўн резам наёяд , хӯни ман дар гарданаш

گر بخون ریزم نیاید، خون من در گردنش

Хок шуд мискини ҳилолӣ дар раҳи он шаҳсавор

خاک شد مسکین هلالی در ره آن شهسوار

То лагадкӯб ҷафо гардад чу наъли тавсанаш

تا لگدکوب جفا گردد چو نعل توسنش