Рӯзӣ ки бар лаб ояд ҷонам дар орзӯяш

روزی که بر لب آید جانم در آرزویش

Ҷонро бадв сипорам , танро бхоки кӯяш

جان را بدو سپارم، تن را بخاک کویش

Чун аз висоли он гул дидам ки : нест рангӣ

چون از وصال آن گل دیدم که: نیست رنگی

Охири бсди зарурат қонеъ шудам ббўиш

آخر بصد ضرورت قانع شدم ببویش

Хуршед рӯй ӯро нисбат бмоаҳ кардам

خورشید روی او را نسبت بماه کردم

Зини кори номуносиб шармандаам зи рӯйиш

زین کار نامناسب شرمنده ام ز رویش

Мискини дил аз маломати овора ҷаҳон шуд

مسکین دل از ملامت آواره جهان شد

эй бод , агар бибинӣ , аз мо саломи гӯйиш

ای باد، اگر ببینی، از ما سلام گویش

Деҳқони зи ҷӯии токами сероби сохт , ёрб

دهقان ز جوی تاکم سیراب ساخت، یارب

Аз оби зиндагонӣ холӣ мабод ҷӯяш

از آب زندگانی خالی مباد جویش

Аз ҷустуҷӯии васлаш манъам макун , ҳилолӣ

از جستجوی وصلش منعم مکن، هلالی

Гирам ки ҳам наёбам , шодами бҷстҷўиш

گیرم که هم نیابم، شادم بجستجویش