Зоҳир накунам пеши рақибони ?илами дил

ظاهر نکنم پیش رقیبان الم دل

Бо мардум беғам натавон гуфт ғами дил

با مردم بی غم نتوان گفت غم دل

Ҷо кун ба дилу дида , ки ғайр аз ту нишоед

جا کن به دل و دیده، که غیر از تو نشاید

Султони саропардаи чашму ҳарами дил

سلطان سراپرده چشم و حرم دل

эй сабр , куҷое ? ки з ҳад мегузарад боз

ای صبر، کجایی؟ که ز حد میگذرد باز

Бар дили ситами он ма ва бар ман ситами дил

بر دل ستم آن مه و بر من ستم دل

Пои дилам аФгор шуд аз хори раҳи ишқ

پای دلم افگار شد از خار ره عشق

эй кош ! дарин раҳ нараседӣ қадами дил

ای کاش! درین ره نرسیدی قدم دل

Дар ишқи ту расвоӣ ҷаҳонаст ҳилолӣ

در عشق تو رسوای جهانست هلالی

Гоҳ аз ғам бисёру гуҳ аз сабр кам дил

گاه از غم بسیار و گه از صبر کم دل