Омад баҳору хўшдлм аз рангу буии гул

آمد بهار و خوشدلم از رنگ و بوی گل

Он ба ки май кашами ду се рӯзӣ ба рӯй гул

آن به که می کشم دو سه روزی به روی گل

Гул дидам , орзӯӣ касе дар дилам фитод

گل دیدم، آرزوی کسی در دلم فتاد

Каз диданаш касе накунад орзӯии гул

کز دیدنش کسی نکند آرزوی گل

Ин дам ки буии дилкаш гул медиҳад насим

این دم که بوی دلکش گل می دهد نسیم

Бас дилкашаст гашти гулистон ба буии гул

بس دلکش است گشت گلستان به بوی گل

Хуши он ки ёр бошад ва ман дар ҳарими боғ

خوش آن که یار باشد و من در حریم باغ

Ман сӯй ӯ назар фиканам , ӯ ба сӯии гул

من سوی او نظر فکنم، او به سوی گل

Дид он ду рухи ҳилолӣу осӯда дил нишаст

دید آن دو رخ هلالی و آسوده دل نشست

Аз ҷусту ҷӯии лола ва аз гуфту гӯии гул

از جست و جوی لاله و از گفت و گوی گل