эй дар дилами зи оташи ишқи ту сад ?илам

ای در دلم ز آتش عشق تو صد الم

Ҳар як ?илами нишонаи чандини ҳазор ғам

هر یک الم نشانه چندین هزار غم

Васли ту зуд рафту фироқи ту дайр монад

وصل تو زود رفت و فراق تو دیر ماند

Фарёди азин уқубат бисёру умр кам !

فریاد ازین عقوبت بسیار و عمر کم!

Донеи кадоми рӯз адам шуд вуҷӯди мо ?

دانی کدام روز عدم شد وجود ما؟

Рӯзӣ ки ошиқӣ бавуҷуд омад аз адам

روزی که عاشقی بوجود آمد از عدم

Гӯйанд : дарди ишқи бадармони нмирсд

گویند: درد عشق بدرمان نمیرسد

Ман чун зем ? ки ошиқаму дрдмндҳм

من چون زیم؟ که عاشقم و دردمندهم

Моием ва ним ҷонӣ ва ҳар дами ҳазор оҳ

ماییم و نیم جانی و هر دم هزار آه

Инак ббод меравад он низ дам бидам

اینک بباد میرود آن نیز دم بدم

Чун об зиндагӣаст қадам то бФрқи сар

چون آب زندگیست قدم تا بفرق سر

Хоҳам дарун ҷон кунамат фарқ то қадам

خواهم درون جان کنمت فرق تا قدم

эй подшоҳи ҳасан , ҳилолии гадои тест

ای پادشاه حسن، هلالی گدای تست

Хоҳам ки сӯй ӯ гузарӣ аз раҳи карам

خواهم که سوی او گذری از ره کرم