Кошкӣ ! хоки ҳарим ҳурмат ме будам

کاشکی! خاک حریم حرمت می‌بودم

намехиромедӣ ва ман дар қидмат ме будам

می‌خرامیدی و من در قدمت می‌بودم

Бе ғами ишқи ту сад ҳайфи зи умрӣ ки гузашт !

بی‌غم عشق تو صد حیف ز عمری که گذشت!

Пеши азин , кош ! гирифтор ғамат ме будам

پیش ازین، کاش! گرفتار غمت می‌بودم

Гар ба пурсидан ман лутф наме фармудӣ

گر به پرسیدن من لطف نمی‌فرمودی

Ҳам чунон куштаи теғи ду дамат ме будам

هم چنان کشته تیغ دو دمت می‌بودم

Гар ба сарришта мақсӯд раседӣ дастам

گر به سررشته مقصود رسیدی دستم

Даст дар силсилаи хам ба хамат ме будам

دست در سلسله خم به خمت می‌بودم

Гар марои ҳишмати кунин муяссар ме шуд

گر مرا حشمت کونین میسر می‌شد

Ҳам чунон бандаи хайл ва ҳишмат ме будам

هم چنان بنده خیل و حشمت می‌بودم

Чун марӣзӣ , ки дилаши моил сиҳҳат бошад

چون مریضی، که دلش مایل صحت باشد

Умрҳо толиби дард ва алмт ме будам

عمرها طالب درد و المت می‌بودم

Ҳарчӣ хоҳӣ бикун , эй дӯст , ки ман аз дилу ҷон

هرچه خواهی بکن، ای دوست، که من از دل و جان

Орзӯманди ҷафо ва ситамат ме будам

آرزومند جفا و ستمت می‌بودم

То ту як раҳ ба карами сӯии ҳилолии гузарӣ

تا تو یک ره به کرم سوی هلالی گذری

Солҳо чашм ба роҳ карамат ме будам

سال‌ها چشم به راه کرمت می‌بودم