Ёр омад ва ман тоқат дидор надорам

یار آمد و من طاقت دیدار ندارم

Аз худ гила Эй дорам ва аз ёр надорам

از خود گله ای دارم و از یار ندارم

Шодам ки : ғами ёри зи худ бехабарам кард

شادم که: غم یار ز خود بی خبرم کرد

Борӣ , хабар аз таъна ағёр надорам

باری، خبر از طعنه اغیار ندارم

Гуфтам : чу биёе , ғами худ бо ту кунам шарҳ

گفتم: چو بیایی، غم خود با تو کنم شرح

Аммо чаҳ кунам ? тоқат гуфтор надорам

اما چه کنم؟ طاقت گفتار ندارم

Лутфи ту буд андаку андӯҳи ту бисёр

لطف تو بود اندک و اندوه تو بسیار

Ман худ гилаи андак ва бисёр надорам

من خود گله اندک و بسیار ندارم

Гӯ : халқ бидонанд ки ман риндаму расво

گو: خلق بدانند که من رندم و رسوا

Аз риндӣу бадномии худ ор надорам

از رندی و بدنامی خود عار ندارم

Беқайдам ва аз кори ҷаҳони фориғи мутлақ

بی قیدم و از کار جهان فارغ مطلق

Кас бо ман ва ман ҳам бксӣ кор надорам

کس با من و من هم بکسی کار ندارم

Ҳоли ман дил хаста харобаст , ҳилолӣ

حال من دل خسته خرابست، هلالی

Озурда дилӣ дораму ғам хор надорам

آزرده دلی دارم و غم خوار ندارم