Бурузи ғам , сагаш хоҳам , ки пурсади хоксорон ро

بروز غم، سگش خواهم، که پرسد خاکساران را

Ки ёрон дар чунин рӯзӣ бакор оянд ёрон ро

که یاران در چنین روزی بکار آیند یاران را

Аҷаб хорӣ халид аз нави гулӣ дар синаи ришам !

عجب خاری خلید از نو گلی در سینه ریشم!

Ки барад аз хотири ман хори хори гули изорон ро

که برد از خاطر من خار خار گل عذاران را

зи нози имрӯз бо ағёр хандон меравад он гул

ز ناز امروز با اغیار خندان میرود آن گل

Дариғо ! тоза хоҳад кард доғи дили фигорон ро

دریغا! تازه خواهد کرد داغ دل فگاران را

Бсди умеди азми кӯй ӯ доранд муштоқон

بصد امید عزم کوی او دارند مشتاقان

Худовандо , бомидии расони умедворон ро

خداوندا، بامیدی رسان امیدواران را

Ту , эй фориғ , ки азми боғи дории сӯй мо бигузар

تو، ای فارغ، که عزم باغ داری سوی ما بگذر

Ки дар хӯни ҷигар чун лолаи бинии доғдорон ро

که در خون جگر چون لاله بینی داغداران را

Агар ман булбулам , аммо ту он гули барги хандонӣ

اگر من بلبلم، اما تو آن گل برگ خندانی

Ки аз боғи ту бӯеи бас буд ман ҳазорон ро

که از باغ تو بویی بس بود چون من هزاران را

Ҳилолӣ кист ? кони маи тавсани барангезади бқтл ӯ

هلالی کیست؟ کان مه توسن انگیزد بقتل او

Бхўни ин чунин сайдӣ чаҳ ҳоҷати шаҳсаворонро ?

بخون این چنین صیدی چه حاجت شهسواران را؟