Бхоки ман гузарӣ кун , чу дар вафоӣ ту меРом

بخاک من گذری کن، چو در وفای تو میرم

Ки зиндаи гирдаму бор дигар барои ту меРом

که زنده گردم و بار دگر برای تو میرم

Ниҳодам аз сари худ як бики ҳўӣу ҳавас ро

نهادم از سر خود یک بیک هوی و هوس را

Ҳамин буд ҳаваси ман ки : дар ҳавоӣ ту меРом

همین بود هوس من که: در هوای تو میرم

Дил аз ҷафои ту хӯн шуд , равои мадор ки умрӣ

دل از جفای تو خون شد، روا مدار که عمری

Дам аз вафои занаму охир аз ҷафоӣ ту меРом

دم از وفا زنم و آخر از جفای تو میرم

Туе ки : ҷон ҷаҳонӣ фазояд аз лаби лаълат

تویی که: جان جهانی فزاید از لب لعلت

Манам ки ҳар нафас аз лаъли ҷонФзоӣ ту меРом

منم که هر نفس از لعل جانفزای تو میرم

Баҳоли маргаму сӯии ту омадан натавонам

بحال مرگم و سوی تو آمدن نتوانم

Ту бар серуми қадамӣ на , ки зери пой ту меРом

تو بر سرم قدمی نه، که زیر پای تو میرم

Рӯ , эй рақиб , зи кӯяш , ки тарк ҷон натавонӣ

رو، ای رقیب، ز کویش، که ترک جان نتوانی

Ту ҷои хеши бмни даҳ , ки ман биҷой ту меРом

تو جای خویش بمن ده، که من بجای تو میرم

Марои бхўории азин дар марони басони ҳилолӣ

مرا بخواری ازین در مران بسان هلالی

Гузор , то чу сегон бар дар сарой ту меРом

گذار، تا چو سگان بر در سرای تو میرم