Пас аз умрӣ , ки худро бар сари кӯй ту андозам

پس از عمری، که خود را بر سر کوی تو اندازم

зи бими ғайр , натавонам назари сӯй ту андозам

ز بیم غیر، نتوانم نظر سوی تو اندازم

Пас аз чанде ки ногуҳи давлати васл иттифоқ уфтад

پس از چندی که ناگه دولت وصل اتفاق افتد

Чаҳ бошадгар тавонам дида бар рӯй ту андозам ?

چه باشد گر توانم دیده بر روی تو اندازم؟

Набинам моҳи навро дар хами тоқи фалаки ҳаргиз

نبینم ماه نو را در خم طاق فلک هرگز

Агар рӯзии назар бар тоқи абрӯӣ ту андозам

اگر روزی نظر بر طاق ابروی تو اندازم

Ту май ое ва ман аз шавқ мехоҳам ки : ҳар соъат

تو می‌آیی و من از شوق می‌خواهم که هر ساعت

Сари худро бпои сарви дилҷӯй ту андозам

سر خود را به پای سرو دلجوی تو اندازم

Рақиби сангдили зини сон ки ҷо карда бпҳлўит

رقیب سنگدل زین‌سان که جا کرده به پهلویت

Ман бедили чисони худро бпҳлўӣ ту андозам ?

من بی‌دل چسان خود را به پهلوی تو اندازم؟

Дилӣ каз даст ман шуд , оҳ ! агар рӯзӣ бадаст ояд

دلی کز دست من شد، آه! اگر روزی به دست آید

Кабобии созаму пеши саги кӯй ту андозам

کبابی سازم و پیش سگ کوی تو اندازم

Ҳилолиро дили девона дар қайди ҷунуни аввалӣ

هلالی را دل دیوانه در قید جنون اولی

Иҷозати даҳ ки : бозаш дар хами мӯӣ ту андозам

اجازت ده که بازش در خم موی تو اندازم