То умр буд , дар ҳавас рӯй ту бошам

تا عمر بود، در هوس روی تو باشم

Дар хок шавам , хоки сари кӯй ту бошам

در خاک شوم، خاک سر کوی تو باشم

Фардоӣ қиёмат нарӯм ҷониби тӯбо

فردای قیامت نروم جانب طوبی

Дар сояи сарви қади дилҷӯй ту бошам

در سایه سرو قد دلجوی تو باشم

Хуши онкии забон аз паии дашноми барорӣ

خوش آنکه زبان از پی دشنام برآری

Ман дасти бароварда , дуъогӯӣ ту бошам

من دست برآورده، دعاگوی تو باشم

Паҳлавии ту пайваста нишинанд рақибон

پهلوی تو پیوسته نشینند رقیبان

То ман натавонам ки бпҳлўӣ ту бошам

تا من نتوانم که بپهلوی تو باشم

Аз ғамзаи ту кости тани ман , ки чу мӯе

از غمزه تو کاست تن من، که چو مویی

Ман мӯӣ шавам дар хами гесуӣ ту бошам

من موی شوم در خم گیسوی تو باشم

Ҳар гуҳ ки аз ту нози барии дасти бчўгон

هر گه که تو از  ناز بری دست بچوگان

Хоҳам ҳамаи тан сар шаваму гӯй ту бошам

خواهم همه تن سر شوم و گوی تو باشم

эй шохи гули тоза , манам булбули ин боғ

ای شاخ گل تازه، منم بلبل این باغ

Маъзӯрам , агар шефта рӯй ту бошам

معذورم، اگر شیفته روی تو باشم

Рӯзӣ ки фалаки ном маро хонд : ҳилолӣ

روزی که فلک نام مرا خواند: هلالی

Май хост ки ман моили абрӯӣ ту бошам

می خواست که من مایل ابروی تو باشم