Маро чаҳ Зуҳра ки гӯям : ғулом рӯй ту бошам ?

مرا چه زهره که گویم: غلام روی تو باشم؟

Саги ғуломи ғуломи сегон кӯй ту бошам

سگ غلام غلام سگان کوی تو باشم

Агар ба сӯии ту гоҳе кунам зи даври нигоҳӣ

اگر به سوی تو گاهی کنم ز دور نگاهی

Ҳануз бар ҳазар аз нозукии хуй ту бошам

هنوز بر حذر از نازکی خوی تو باشم

Чу сари ишқи ту гуфтани миён халқ нишоед

چو سر عشق تو گفتن میان خلق نشاید

Ба гӯша Эй биншинам , ба гуфтугӯӣ ту бошам

به گوشه‌ای بنشینم، به گفتگوی تو باشم

Зиҳии хуҷастаи замонӣ ! ки баъди марги рақибон

زهی خجسته زمانی! که بعد مرگ رقیبان

Нишаста , бо дили осӯда , рӯбарӯӣ ту бошам

نشسته، با دل آسوده، روبروی تو باشم

Ту он бутӣ , ки ман бути парасти ҳамчуи ҳилолӣ

تو آن بتی، که من بت‌پرست همچو هلالی

Ба ҳар куҷо ки рӯм , рӯй дил ба сӯй ту бошам

به هر کجا که روم، روی دل به سوی تو باشم