Онкӣ аз дарди дили худ бФғонсти манам
آنکه از درد دل خود بفغانست منم
Вонкаҳ аз зиндагии хеши бҷонсти манам
وانکه از زندگی خویش بجانست منم
Онкӣ ҳар рӯзи дил аз меҳр батон бардорад
آنکه هر روز دل از مهر بتان بردارد
Чун шавад рӯз дигар боз ҳамонаст манам
چون شود روز دگر باز همانست منم
Онкӣ дар ҳасан кунун шуҳра шаҳраст туе
آنکه در حسن کنون شهره شهرست تویی
Вонкаҳ дар ишқи ту расвоӣ ҷаҳонаст манам
وانکه در عشق تو رسوای جهانست منم
Онкӣ дар савмиъаи чли сол шаб оварад буруз
آنکه در صومعه چل سال شب آورد بروز
Венаи замони мӯътакиф дайр Муғонаст манам
وین زمان معتکف دیر مغانست منم
Дар ғамат гарчи бики бори парешон шудаи дил
در غمت گرچه بیک بار پریشان شده دل
Онкии сад бори парешонтар аз онаст манам
آنکه صد بار پریشان تر از آنست منم
Ошиқони ту ҳамаи номӣ ва нишоне доранд
عاشقان تو همه نام و نشانی دارند
Онкӣ дар ишқи ту беном ва нишонаст манам
آنکه در عشق تو بی نام و نشانست منم
Оқибати ҳамчу ҳилолӣ шудам афсонаи даҳр
عاقبت همچو هلالی شدم افسانه دهر
Онкӣ ҳар ҷои суханаш вирд забонаст манам
آنکه هر جا سخنش ورد زبانست منم