Кадоми субҳи саодат буд мубораки азинм ?

کدام صبح سعادت بود مبارک ازینم؟

Ки дар баробарат оем , сабоҳ рӯй ту байнам

که در برابرت آیم، صباح روی تو بینم

Зиҳии мурод ! ки ошиқи ҳалок рӯй ту гардад

زهی مراد! که عاشق هلاک روی تو گردد

Муроди ман ҳама инаст , ман ҳалоки ҳаминам

مراد من همه اینست، من هلاک همینم

Гуҳӣ ки сари бунаам бар замини бпиши сгонт

گهی که سر بنهم بر زمین بپیش سگانت

Чунон хушам ки : магари подшоҳ рӯй заминам

چنان خوشم که: مگر پادشاه روی زمینم

Рӯ , эй сабо , ту куҷо омадӣ ? ки аз сари он кӯ

رو، ای صبا، تو کجا آمدی؟ که از سر آن کو

Нишони пой сагаш мерасад бнқши ҷабинам

نشان پای سگش می رسد بنقش جبینم

Агар табиб наад гӯш бар шикофи дили ман

اگر طبیب نهد گوش بر شکاف دل من

Ҳануз башнавад аз заъфи нолҳои ҳазинам

هنوز بشنود از ضعف ناله‌های حزینم

Карам намӯдӣ ва гуфтӣ : гадои мости ҳилолӣ

کرم نمودی و گفتی: گدای ماست هلالی

Балӣ , ту шоҳи бутоне ва ман гадои камӣнам

بلی، تو شاه بتانی و من گدای کمینم