Чаҳ ҳоласт ин ? ки : ҳар гуҳ дар ҷамолати як назари байнам

چه حالست این؟ که: هر گه در جمالت یک نظر بینم

Шавам беҳуш ва натавонам ки як бор дигар байнам

شوم بی هوش و نتوانم که یک بار دگر بینم

зи ҳиҷрати тира тар шуд рӯзам аз шаб , лек ме хоҳам

ز هجرت تیره تر شد روزم از شب، لیک می خواهم

Ки ҳар рӯзии туро аз рӯзи дигари хубтар байнам

که هر روزی ترا از روز دیگر خوب تر بینم

Ту масти бодаи нозӣу ҳоли ман наме доне

تو مست باده نازی و حال من نمی دانی

намедонам туро то чанд аз худ бе хабари байнам ?

نمی دانم ترا تا چند از خود بی خبر بینم؟

Басӯиат оем ва рӯят набинам , ваа ! чаҳ ҳоласт ин ?

بسویت آیم و رویت نبینم، وه! چه حالست این؟

Ки онҷои баҳр дидор оему девор ва дар байнам ?

که آنجا بهر دیدار آیم و دیوار و در بینم؟

Шаби ғами дидаи бастам , то набинам бе ту олам ро

شب غم دیده بستم، تا نبینم بی تو عالم را

Чаҳ бошад ,гар гушойами чашм ва ин шабро саҳари байнам ?

چه باشد، گر گشایم چشم و این شب را سحر بینم؟

Чунин каз меҳнат ва хорӣ фитодам дар нигунсорӣ

چنین کز محنت و خواری فتادم در نگونساری

Баннои умри худро дам бидам зеру зибри байнам

بنای عمر خود را دم بدم زیر و زبر بینم

Фиғон ! каз гардиш гардун набинам ҳаргизи он ма ро

فغان! کز گردش گردون نبینم هرگز آن مه را

Вагар байнам , пас аз умрӣ , чу умраш дар гузари байнам

وگر بینم، پس از عمری، چو عمرش در گذر بینم

Ҳилолӣ ,гар бубинами осмонро зери пои худ

هلالی، گر ببینم آسمان را زیر پای خود

Чунон набӯд ки хоки остонаши зери сари байнам

چنان نبود که خاک آستانش زیر سر بینم