Рӯз идаст , сар роҳгзорӣ гирем

روز عیدست، سر راهگذاری گیریم

Моҳрӯеи бкФи орем ва канорӣ гирем

ماهرویی بکف آریم و کناری گیریم

Шоҳидони дасти бхўни дил мо карда нигор

شاهدان دست بخون دل ما کرده نگار

Мо дарин ғам ки : куҷои даст нигорӣ гирем ?

ما درین غم که: کجا دست نگاری گیریم؟

Гирд хоҳем шуду домани он ёр гирифт

گرد خواهیم شد و دامن آن یار گرفت

То бойени шеваи магари доман ёрӣ гирем

تا باین شیوه مگر دامن یاری گیریم

Беқарорему бмнзлгаҳи васл омада ем

بی قراریم و بمنزلگه وصل آمده ایم

Оҳ ! агар чарх нахоҳад ки қарорӣ гирем

آه! اگر چرخ نخواهد که قراری گیریم

Мо бҷони сайди саворони камони абрўиим

ما بجان صید سواران کمان ابروییم

Кушта гирдем ки : фитрок саворӣ гирем

کشته گردیم که: فتراک سواری گیریم

Ошиқонему зи кори ҳамаи олами фориғ

عاشقانیم و ز کار همه عالم فارغ

Мо на онем ки ҳаргизи пай корӣ гирем

ما نه آنیم که هرگز پی کاری گیریم

Ид шуд , хез , ҳилолӣ , ки бъшртгаҳи боғ

عید شد، خیز، هلالی، که بعشرتگه باغ

Ҷоми гулгуни зи кафи лола изорӣ гирем

جام گلگون ز کف لاله عذاری گیریم