Зиҳии саодат ! агар хоки он ҳарам бошем

زهی سعادت! اگر خاک آن حرم باشیم

Баҳри тараф ки наҳй пой дар қадам бошем

بهر طرف که نهی پای در قدم باشیم

Макуш ӣнҳама дар эҳтирому иззати мо

مکوش اینهمه در احترام و عزت ما

Ки мо бхўории ишқи ту муҳтарам бошем

که ما بخواری عشق تو محترم باشیم

Марв , ки охири айём умр наздикаст

مرو، که آخر ایام عمر نزدیکست

Биё , ки як ду се рӯз дигар баҳам бошем

بیا، که یک دو سه روز دگر بهم باشیم

Ғариб малик вуҷӯдем ва андакӣ монадаст

غریب ملک وجودیم و اندکی ماندست

Ки бози сокини сари манзил адам бошем

که باز ساکن سر منزل عدم باشیم

Рақибро бҷноби ту қадар беш аз мост

رقیب را بجناب تو قدر بیش از ماست

Саги тўоим , чаро аз рақиб кам бошем ?

سگ توایم، چرا از رقیب کم باشیم؟

Ҳарифи бзмгаҳи айшро вафое нест

حریف بزمگه عیش را وفایی نیست

Рафиқи мо ғам ёраст , ёр ғам бошем

رفیق ما غم یارست، یار غم باشیم

На ҳади мост , ҳилолӣ , умеди лутф аз дӯст

نه حد ماست، هلالی، امید لطف از دوست

Ғаниматаст агар қобил ситам бошем

غنیمتست اگر قابل ستم باشیم