эй гул , аз шакли ту бо ноз ва хиромат гӯям

ای گل، از شکل تو با ناز و خرامت گویم

Ҳар чаҳ гӯям ҳамаи дорӣ , з кадомат гӯям ?

هر چه گویم همه داری، ز کدامت گویم؟

Ту парӣ , ё мулкӣ ? ё маи авҷи фалакӣ ?

تو پری، یا ملکی؟ یا مه اوج فلکی؟

Ҳайратами сӯхт , надонам , бача науммат гӯям ?

حیرتم سوخت، ندانم، بچه نامت گویم؟

Қади броФрохтӣу сарв баландат гуфтам

قد برافراختی و سرو بلندت گفتم

Рух барафрӯз , ки то моҳ тамомат гӯям

رخ برافروز، که تا ماه تمامت گویم

Кӣ тавонам ки : кунам пеши ту оғози калом ?

کی توانم که: کنم پیش تو آغاز کلام؟

Ман ки ҳаргиз натавонам ки саломат гӯям

من که هرگز نتوانم که سلامت گویم

Дар мақомӣ ки дам аз афсар ҷамшед зананд

در مقامی که دم از افسر جمشید زنند

Банда аз хоки кафи пой ғуломат гӯям

بنده از خاک کف پای غلامت گویم

Посбони сози бад-ӣни давлати бедори маро

پاسبان ساز بدین دولت بیدار مرا

То ғами худ ҳамаи шаб бо дар ва бомат гӯям

تا غم خود همه شب با در و بامت گویم

Соқио , ҷоми бкФи ҳуши ҳилолии барадӣ

ساقیا، جام بکف هوش هلالی بردی

Ёрб ! аз ҷоми лабат ё лаб ҷомат гӯям ?

یارب! از جام لبت یا لب جامت گویم؟