Сохт гадои даргаати марҳамат илоҳӣ ам

ساخت گدای درگهت مرحمت الهی‌ام

Балки гадоӣ ту шуд мӯҷиб подшоҳӣ ам

بلکه گدایی تو شد موجب پادشاهی‌ام

Бандаи ғуломи он дирам , ваа ! чаҳ кунам ? ки ме кунад

بنده غلام آن درم، وه! چه کنم؟ که می‌کند

Тарки сифед рӯй ман нанги зи рӯ сиёҳӣ ам

ترک سفید روی من ننگ ز رو سیاهی‌ام

Сояд агар ба фарқи ман гӯшаи наъли мураккабат

ساید اگر به فرق من گوشهٔ نعل مرکبت

Рост ба моҳ нав расад рифъати каҷ кулоҳӣ ам

راست به ماه نو رسد رفعت کج‌کلاهی‌ام

Гар ту ба ҷурми ошиқии қасди ҳалок ман кунӣ

گر تو به جرم عاشقی قصد هلاک من کنی

Мӯҷиби сад гунаҳ шавад даъвӣ бегуноҳӣ ам

موجب صد گنه شود دعوی بی‌گناهی‌ام

Мастаму пеши мӯҳтасиби даъвӣ зуҳд карда ам

مستم و پیش محتسب دعوی زهد کرده‌ام

Қозии шаръ беш аз ин кӣ шунӯд гувоҳӣам ?

قاضی شرع بیش از این کی شنود گواهی‌ام؟

Фориғам аз шаҳу сипаҳ , лек ба кишвар батон

فارغم از شه و سپه، لیک به کشور بتان

Ҳаст сипоҳӣ эй ки ман куштаи он сипоҳӣ ам

هست سپاهی‌ای که من کشتهٔ آن سپاهی‌ام

Чанд ҳилолӣ аз вафо ояду ронӣ аз ҷафо ?

چند هلالی از وفا آید و رانی از جفا؟

Ваа ! чаҳ кунам ? ки ман туро хоҳам ва ту нахоҳӣ ам

وه! چه کنم؟ که من تو را خواهم و تو نخواهی‌ام