эй причҳраҳи ман , чанд нишинии бксон ?

ای پریچهره من، چند نشینی بکسان؟

Доман чун ту гулии ҳайф ки гиранд хасон !

دامن چون تو گلی حیف که گیرند خسان!

Моҳи ман , чанд боғёр кунӣ ҳам нафасӣ ?

ماه من، چند باغیار کنی هم نفسی؟

Тира шуд оинаи лутфи ту зини ҳам нафасон

تیره شد آینه لطف تو زین هم نفسان

Пеш ҳар сифлаи бширин суханӣ лаб магушо

پیش هر سفله بشیرین سخنی لب مگشا

Шкрстон ту ҳайфаст бкоми магасон

شکرستان تو حیفست بکام مگسان

Такя бар ишқи ҷавонон ҳўснок макун

تکیه بر عشق جوانان هوسناک مکن

Ки бғир аз ҳавасӣ нест дарин булҳавасон

که بغیر از هوسی نیست درین بوالهوسان

Сӯхти бечораи ҳилолии зи ҷафоҳои рақиб

سوخت بیچاره هلالی ز جفاهای رقیب

Чорааш васл ҳабибаст , худоё , бирасон !

چاره اش وصل حبیبست، خدایا، برسان!