Субҳ умед ҳамонасту рухи ёри ҳамон

صبح امید همانست و رخ یار همان

Тори он турраи шбрнгу шаби тори ҳамон

تار آن طره شبرنگ و شب تار همان

Нест чун ҳеҷ тафовути зи рақибон бо ман

نیست چون هیچ تفاوت ز رقیبان با من

Пеши ту ёр ҳамон бошаду ағёри ҳамон

پیش تو یار همان باشد و اغیار همان

Тай шуд афсона ҳар ошиқу маъшӯқ , ки буд

طی شد افسانه هر عاشق و معشوق، که بود

Қиссаи мо ва ту дар кӯчау бозори ҳамон

قصه ما و تو در کوچه و بازار همان

Ҳамраҳи ғайр чу бошӣ дилам озурда макун

همره غیر چو باشی دلم آزرده مکن

Ҷони ман , бас буд озори дили зори ҳамон

جان من، بس بود آزار دل زار همان

Гӯям , эй шӯх , бдиўори ғами дили пас азин

گویم، ای شوخ، بدیوار غم دل پس ازین

Бо ту гуфтан чу ҳамонасту бдиўори ҳамон

با تو گفتن چو همانست و بدیوار همان

Дилу дайни бохти ҳилолии бтмнои вафо

دل و دین باخت هلالی بتمنای وفا

Ва он ҷафои ҷӯй бова бар сари озори ҳамон

و آن جفا جوی باو بر سر آزار همان