Дар қабои арғавонии қади он сарви равон

در قبای ارغوانی قد آن سرو روان

Ҳаст чун нозуки ниҳолӣ аз дарахти арғавон

هست چون نازک نهالی از درخت ارغوان

Ошиқам , ҷое , валикин ӯ куҷо ва ман куҷо ?

عاشقم، جایی، ولیکن او کجا و من کجا؟

Ман куҳани пери гадо , ӯ подшоҳи навҷавон

من کهن پیر گدا، او پادشاه نوجوان

Рӯй некӯ дидам ва аз таъни бади гӯи сӯхтам

روی نیکو دیدم و از طعن بد گو سوختم

Каси мубиноади ончӣ ман дидам з рӯй некӯон !

کس مبیناد آنچه من دیدم ز روی نیکوان!

Бас ки хайли ошиқони рафтанд аз шаҳри вуҷӯд

بس که خیل عاشقان رفتند از شهر وجود

Роҳи саҳроӣ адам шуд корвон дар корвон

راه صحرای عدم شد کاروان در کاروان

Лаҳзаи лаҳза диданати сӯии рақибон то бкӣ ?

لحظه لحظه دیدنت سوی رقیبان تا بکی؟

Гоҳ гоҳе ҷониби мо ҳам нигоҳӣ ме тавон

گاه گاهی جانب ما هم نگاهی می توان

эй ки бар қавл ту дорад моҳи ман самъи қабул ,

ای که بر قول تو دارد ماه من سمع قبول،

Бишинав аз ман ҳасби ҳоле чанд ва ӯро бишинавон

بشنو از من حسب حالی چند و او را بشنوان

Аз ҳилолигар саги кӯй ту хоҳад туъма Эй

از هلالی گر سگ کوی تو خواهد طعمه ای

Порҳои дили бхўноб ҷигар созад равон

پاره‌های دل بخوناب جگر سازد روان