Ҷон ба ҳасрат натавон бе рухи ҷонон додан

جان به حسرت نتوان بی‌رخِ جانان دادن

Хоҳамаш дидану ҳайрон шудану ҷон додан

خواهمش دیدن و حیران شدن و جان دادن

Ду ҷаҳон дар ивази як сари мӯии ту кам аст

دو جهان در عوض یک سر موی تو کم است

Дилу ҷони худ чаҳ матоъии сет ки натавон додан ?

دل و جان خود چه متاعی‌ست که نتوان دادن؟

Ҷуръае бахш аз он лаб , ки савобии сети азим

جرعه‌ای بخش از آن لب، که ثوابی‌ست عظیم

Ташнаро оби зи сари чашмаи ҳайвон додан

تشنه را آب ز سر چشمه حیوان دادن

Хол агар нест рухи хуби турои зи он сабаб аст

خال اگر نیست رخ خوب ترا ز آن سبب است

Ки ба мӯрӣ натавон малики сулаймон додан

که به موری نتوان ملک سلیمان دادن

То кӣ афсонаи худ пеш хаёлат гӯям ?

تا کی افسانه خود پیش خیالت گویم؟

Дарди сари ин ҳама хуш нест ба меҳмон додан

درد سر این همه خوش نیست به مهمان دادن

Бе ту ҳиҷрон ба серумгар аҷали оради рӯзӣ

بی‌تو هجران به سرم گر اجل آرد روزی

наме тавон ҷоми худ аз шавқ ба ҳиҷрон додан

می‌توان جام خود از شوق به هجران دادن

Гар чунин мавҷ занад ашки ҳилолӣ ҳар дам

گر چنین موج زند اشک هلالی هر دم

Хонимонро ҳамаи хоҳем ба тӯфон додан

خانمان را همه خواهیم به توفان دادن