Баноми эзад , миёни мардумони он тундху бо мо

بنام ایزد، میان مردمان آن تندخو با ما

Чаҳ хуш бошад ки мо дар гӯша Эй бошем ва ӯ бо мо

چه خوش باشد که ما در گوشه ای باشیم و او با ما

зи бади хуии бмои ҷангу боғёр оштӣ дорад

ز بد خویی بما جنگ و باغیار آشتی دارد

Чаҳ дорад ? ёрб ! ин бегонаи хуии ҷангҷӯ бо мо ?

چه دارد؟ یارب! این بیگانه خوی جنگجو با ما؟

Кунун худ аз нкўрўиӣ чаҳ бо мо мекунад ҳар дам ?

کنون خود از نکورویی چه با ما میکند هر دم؟

Чаҳ гӯям то чаҳ хоҳад кард зон хуии накӯ бо мо ?

چه گویم تا چه خواهد کرد زان خوی نکو با ما؟

Бкўити омадему орзӯӣ мо нашуд ҳосил

بکویت آمدیم و آرزوی ما نشد حاصل

з Кувайт мерӯем инак , ҳазорон орзӯ бо мо

ز کویت می رویم اینک، هزاران آرزو با ما

Агар паҳлавии мо аз таъна ағёр нанишинӣ

اگر پهلوی ما از طعنه اغیار ننشینی

Чунин ҷое нишин , борӣ , ки бошӣ рӯбарӯ бо мо

چنین جایی نشین، باری، که باشی روبرو با ما

Рқибо , гуфтугӯии ишқро ҳамдард май бояд

رقیبا، گفتگوی عشق را همدرد می باید

Худоро ! чун ту бедардӣ макун ин гуфтугӯ бо мо

خدا را! چون تو بی دردی مکن این گفتگو با ما

Ҳилолӣ , дар раҳ ишқаст аз ҳар сӯи ғами дигар

هلالی، در ره عشقست از هر سو غم دیگر

Аҷаби роҳӣ ки ғам рӯ кардааст аз чори сӯ бо мо !

عجب راهی که غم رو کرده است از چار سو با ما!