Аз рашки сӯхтам , брқибон сухан макун

از رشک سوختم، برقیبان سخن مکن

Гар мекунӣ , барои худо , пеш ман макун

گر می کنی، برای خدا، پیش من مکن

Дар орзӯии як суханами ҷон блб расед

در آرزوی یک سخنم جان بلب رسید

Ҷоно , туро ки гуфт ки : бо мо сухан макун ?

جانا، ترا که گفت که: با ما سخن مکن؟

Ҳар ҷо ки шамъ ҷамъ шудӣ сӯхтами зи рашк

هر جا که شمع جمع شدی سوختم ز رشک

Баҳри худо , ки рӯй баҳр анҷуман макун

بهر خدا، که روی بهر انجمن مکن

Ошиқи манам , ҳикояти Фарҳод то бкӣ ?

عاشق منم، حکایت فرهاد تا بکی؟

Ҷон канданам бибин , сухан кӯҳкан макун

جان کندنم ببین، سخن کوهکن مکن

То чанд баҳри қатли ман озурда май шӯй ?

تا چند بهر قتل من آزرده می شوی؟

Саҳласт бар ман , ин ҳама , бар хештан макун

سهلست بر من، این همه، بر خویشتن مکن

эй каз диёр ақл фитодӣ бмлки ишқ ,

ای کز دیار عقل فتادی بملک عشق،

Ҳоли ғариби мо нигар , ин ҷо ватан макун

حال غریب ما نگر، این جا وطن مکن

Гуфт аз лабати ҳилолӣу қадари шукри шикаст

گفت از لبت هلالی و قدر شکر شکست

Номаши бғири тӯтии шукр шикан макун

نامش بغیر طوطی شکر شکن مکن