Бхоки пои ту , эй сарви нозпарвар ман

بخاک پای تو، ای سرو ناز پرور من

Ки ҷузи ҳавои висол ту нест дар сари ман

که جز هوای وصال تو نیست در سر من

Бароаи ишқи ту хокам , тариқ ман инаст

براه عشق تو خاکم، طریق من اینست

Дарин тариқ набошад касе баробари ман

درین طریق نباشد کسی برابر من

Ғами ту дар дил тангам нишасту мунфаилам

غم تو در دل تنگم نشست و منفعلم

Ки нест лоиқи ту кулбаи муҳақари ман

که نیست لایق تو کلبه محقر من

зи ҷилваи саману сарв дил наёсоед

ز جلوه سمن و سرو دل نیاساید

Куҷост сарви сеӣ қомати саман бар ман ?

کجاست سرو سهی قامت سمن بر من؟

зи тарки масти ман , эй зоҳидӣ , канора кунед

ز ترک مست من، ای زاهدان، کناره کنید

Ки нест ҳеҷ мусулмони ҳарифи кофари ман

که نیست هیچ مسلمان حریف کافر من

Ҳазар кунед , рақибон , зи сайли мижгонам

حذر کنید، رقیبان، ز سیل مژگانم

Ки дардмандам ва хӯн мечакад зи ханҷари ман

که دردمندم و خون می چکد ز خنجر من

Итоб карду ҷафо низ мекунад , ҳайҳот !

عتاب کرد و جفا نیز می کند، هیهات!

Ҳануз то чаҳ кунад толеъи ситамгари ман ?

هنوز تا چه کند طالع ستمگر من؟

Ҳилолӣ , аз май ъушрати маро насибӣ нест

هلالی، از می عشرت مرا نصیبی نیست

Магар ба хӯни ҷигар пар кунанд соғари ман

مگر به خون جگر پر کنند ساغر من