Пушту паноҳи ман буд , девори дилбари ман

پشت و پناه من بود، دیوار دلبر من

Аз гиря бар сар афтод , эй хок бар сари ман !

از گریه بر سر افتاد، ای خاک بر سر من!

Лайлии куҷоу ҳасанат ? маҷнӯни куҷоу ишқам ?

لیلی کجا و حسنت؟ مجنون کجا و عشقم؟

На он муқобили ту , на ин баробари ман

نه آن مقابل تو، نه این برابر من

Ман мондаи даст бар сар аз нолаи дили хеш

من مانده دست بر سر از ناله دل خویش

Дили мондаи пой дар гул аз дидатар ман

دل مانده پای در گل از دیده تر من

Хобам чигуна ояд ? каз чашму дили ҳамаи шаб

خوابم چگونه آید؟ کز چشم و دل همه شب

Бошад дар обу оташи болину бистари ман

باشد در آب و آتش بالین و بستر من

Тоб ҷафо надорам , эй вой ! агар азин пас

تاب جفا ندارم، ای وای! اگر ازین پس

Тарк ситам нагирад , тарки ситамгари ман

ترک ستم نگیرد، ترک ستمگر من

эй бод , агар бибинӣ хубони сарви қад ро

ای باد، اگر ببینی خوبان سرو قد را

Арзи ниёз ман кун бо нозпарвар ман

عرض نیاز من کن با ناز پرور من

Ҷузи кунҷи ғам , ҳилолӣ , ҷой дигар надорам

جز کنج غم، هلالی، جای دگر ندارم

Ман подшоҳи ишқам , инаст кишвари ман

من پادشاه عشقم، اینست کشور من