наме тавон бҷФои қатъи дӯстдории мо

نمی توان بجفا قطع دوستداری ما

Ки аз ҷафоӣ ту бешаст бо ту ёрии мо

که از جفای تو بیشست با تو یاری ما

Басӣ чу абр баҳорон гиристем ва ҳануз

بسی چو ابر بهاران گریستیم و هنوز

Гулӣ нараст зи боғи умедвории мо

گلی نرست ز باغ امیدواری ما

Бичишам чун ту азизии шудеми хор вале

بچشم چون تو عزیزی شدیم خوار ولی

зи иззат дгарон беҳтараст хории мо

ز عزت دگران بهترست خواری ما

Ғубори кӯии ту моро зи чеҳра давр мабод

غبار کوی تو ما را ز چهره دور مباد

Ки бо ту мекунад изҳори хоксории мо

که با تو می کند اظهار خاکساری ما

зи ҳоли зори ҳилолии шабӣ ки ёд кунам

ز حال زار هلالی شبی که یاد کنم

Фалак бинола даройади зи оҳу зории мо

فلک بناله درآید ز آه و زاری ما