Ману бедории шабҳоу шаб то рӯз ёрб ҳо

من و بیداری شب‌ها و شب تا روز یارب‌ها

Набинад ҳеҷ кас дар хоб , ёрб ! инчунин шаб ҳо

نبیند هیچ‌کس در خواب، یارب! اینچنین شب‌ها

Кушодӣ то лаби ширин ба дашноми дуъогӯён

گشادی تا لب شیرین به دشنام دعاگویان

Дуо мегӯям ва дашном мехоҳам аз он лаб ҳо

دعا می‌گویم و دشنام می‌خواهم از آن لب‌ها

Худоро ! ҷони ман , бар хоки муштоқон гузорӣ кун

خدا را! جان من، بر خاک مشتاقان گذاری کن

Ки дар хок аз таманноӣ ту шуд фарсӯдаи қолаб ҳо

که در خاک از تمنای تو شد فرسوده قالب‌ها

Сияҳи рӯзони ҳиҷронро чаҳ ҳосил бе ту аз хубон ?

سیه‌روزان هجران را چه حاصل بی‌تو از خوبان؟

Ки рӯзи тираро хуршед май бояд , на кавкаб ҳо

که روز تیره را خورشید می‌باید، نه کوکب‌ها

Муаллим , ғолибан , имрӯзи дарс ишқ ме гуяд

معلم، غالبا، امروز درس عشق می‌گوید

Ки дар фарёд мебайнем Тифлонро ба мактаб ҳо

که در فریاد می‌بینیم طفلان را به مکتب‌ها

Шавадгар аҳли мазҳабро хабар аз машраби риндон

شود گر اهل مذهب را خبر از مشرب رندان

Бгрдоннди мазҳабҳо , биомузанд машраб ҳо

بگردانند مذهب‌ها، بیاموزند مشرب‌ها

Ҳилолӣ , бо қад чун ҳалқа , бошад хоки майдонат

هلالی، با قد چون حلقه، باشد خاک میدانت

Касе нашносад ӯро аз нишони наъли мураккаб ҳо

کسی نشناسد او را از نشان نعل مرکب‌ها