Гуҳӣ лутфаст ва гоҳе қаҳри кори дилрабои ман

گهی لطفست و گاهی قهر کار دلربای من

Вале лутф аз барои дигарон , қаҳр аз барои ман

ولی لطف از برای دیگران، قهر از برای من

Бхўбон то вафо кардам ҷафо дидам , биҳамдиллоҳ

بخوبان تا وفا کردم جفا دیدم، بحمدالله

Ки тақрйви ҷафоӣ хубрӯён шуд вафои ман

که تقریب جفای خوبرویان شد وفای من

Дуои хешро шоистаи эҳсони нмидонм

دعای خویش را شایسته احسان نمیدانم

Хушамгар лоиқи дашном ҳам бошад дуои ман

خوشم گر لایق دشنام هم باشد دعای من

Бадаради ишқ ху кардам , надорам тоби бедорӣ

بدرد عشق خو کردم، ندارم تاب بیداری

Тбибо , тарк дармон кун , ки дард омад давои ман

طبیبا، ترک درمان کن، که درد آمد دوای من

Балоӣ ман шуд ин боло , худоро , пеш ман биншин

بلای من شد این بالا، خدا را، پیش من بنشین

Нмихўоҳм ки пеш дигарон ояд балои ман

نمیخواهم که پیش دیگران آید بلای من

зи ашки худ бхўн оғиштаам , сӯии ту чун оем

ز اشک خود بخون آغشته ام، سوی تو چون آیم

Ки бар хок дарат ҷо нест поконро , чаҳ ҷои ман ?

که بر خاک درت جا نیست پاکان را، چه جای من؟

Ҳилолӣ , баъд азин хоҳам : қадам аз фарқи сари созам

هلالی، بعد ازین خواهم: قدم از فرق سر سازم

Ки дар роҳаши сари ман рашкҳо дорад бпои ман

که در راهش سر من رشکها دارد بپای من